Feestelijke recepten heeft 5 nieuwe Kerstrecepten in Pdf. surf erheen en je eet heerlijk!
Alle Zeezwaluw Suffertjes vanaf 2009 tot op heden zijn onderverdeeld in geklusterde jaartallen. De nieuwe tabs zijn weer onderverdeeld in sub tabs per jaargang. Via de link van de hoofdtab kom je bij de sub tabs.
~~~/)~~~
Hoezo de Zeezwaluw weer in Nederland …. (pdf)
Wat was ook alweer ons motto, zoals we in het eerste decennium aan boord van de 
Zeezwaluw zeiden. “aan boord wonen en zeilend reizen met de Zeezwaluw tot één van ons het niet meer leuk vindt”, dat was ons motto in 2002. Is dat motto dan veranderd omdat we sinds november 2020 met de Zeezwaluw in de Oosterhaven in Groningen liggen afgemeerd … Nee dus! Omstandigheden kunnen zomaar veranderen zoals wij en iedereen wereldwijd heeft gemerkt. En .. we zijn zeer zeker nog niet uitgezeild!
Maar eerst nog even terug naar 2018 toen we in Curaçao besloten om niet verder westwaarts de Caribische wateren te verkennen of het Panamakanaal door te gaan richting 
de Pacific Ocean. Deze beslissing had alles te maken met 365 dagen per jaar temperaturen van 28-35+°C ondergaan. Als we verder westwaarts zouden gaan, worden de temperaturen en de vochtigheidsgraad alleen maar hoger. Allebei vonden we het waar we nu waren al te heet en te vochtig om normale lichamelijke activiteiten te kunnen ontwikkelen zoals we dat graag zouden willen. Verder westwaarts is het zo heet en vochtig dat een medezeiler die in Panama over-hurricanede het heel plastisch verwoordde: “om 9 uur in de ochtend glibber je al uit je onderbroek, zelfs als je nix doet”. Het houden van een siësta op het heetst van de dag, werkt voor ons niet. Dus dubden we wat we dan wél wilden. Naar het Noorden naar de USA wilden we ook niet, dat was klontje klaar!
Als we mijmerden over de jaren die we in de Middellandse Zee en de
Atlantische eilanden doorbrachten, werden we beiden direct helemaal vrolijk. O, dan kunnen we dit en dat doen of daar en daar heen. Voor ons voelde dat niet aan als “teruggaan, maar gewoon herziening van onze plannen”.
Dus eigenlijk is dat, voortschrijdend inzicht in de plannenmakerij van ons zeilend leven/reizen. Doen wat we leuk vinden en ons niet laten leiden door het “verder moeten” omdat we al zover zijn.
Daarnaast verslikten we ons bijna in de verdubbeling van de jaarpremie (na de hurricanes Irma en Maria) en verscherpte voorwaarden van onze bootverzekering Panteanius. Dat gold ook voor bijna alle andere wereldwijde bootverzekeringen voor de Caribische Wateren en/of wereldwijde dekking. Als extra kwam daarbij, dat het dagelijkse leven- en het bootonderhoud een aardig hoger prijskaartje heeft, aanzienlijk hoger dan in Europa.
Alle ingrediënten samen, tipte de weegschaal voor ons klimatologisch en budgettair in het voordeel van Europa.
Ons nieuwe plan werd daarom vanaf Curaçao oostwaarts te zeilen, richting Europa. Waarheen in Europa dat wisten we nog niet precies. Eerst maar eens de voorbereiding van de Atlantische Overtocht van west naar oost onder de loep nemen. Deze overtocht is namelijk geen “milk run” zoals van oost naar west.
We moesten eerst van Curaçao naar Martinique zien te komen. Dat was tegen de harde oostelijke heersende windrichting en de sterke stroming in. De meest comfortabele periode (minste stroming door lagere windsnelheden) is de november maand. In november 2019 lukte dat goed. De planning was om al eiland-hoppend van Martinique naar St Maarten te zeilen en de tussenliggende eilanden te bezoeken. Vanaf St Maarten zou onze oversteek naar de Azoren starten. Echter in 2020 kwam de pandemie Corona langs en bleef plakken, ook in Martinique.
We besloten om op Martinique betere tijden af te wachten en vandaaruit in april-mei of begin juni 2020 te starten met “de Overtocht”. Vanaf midden februari werd de Corona een steeds groter probleem voor de wereldwijde zeilersgemeenschap. Wereldwijd werden de grenzen voor binnenkomende zeilschepen gesloten. Soms van het ene op het andere moment mocht je een land niet meer in. In Martinique mochten de (+/- 400) geankerde schepen zich niet meer verplaatsen en er moest een speciaal formulier online worden ingevuld i.v.m. evt. calamiteiten. De regelgeving werd ook steeds strenger, niet essentiële winkels werden gesloten, bij de supermarkt mocht maar 1 persoon de boodschappen doen met mondkapje op. Buitenspelen c.q. wandelen mocht alleen binnen een straal van 1km rondom je huis/boot, met het ingevulde formulier waarin je uitlegde waarom je op straat was. Boten met EU-vlag mochten wel binnenkomen maar alle opvarenden moesten eerst 14 dagen op hun schip in quarantaine voor ze aan land mochten. Daarop werd streng gecontroleerd.
Schepen uit alle andere landen werd de toegang geweigerd. Je mocht altijd vertrekken, als je je maar even meldde. Eenmaal vertrokken mocht je niet terugkeren! Dus het was letterlijk “bezint eer ge begint”. Wij lagen prima in Le Marin, veilig aan de steiger van de werf met water en stroom. We konden onze trip daar voorbereiden in de hoop dat er ergens halverwege mei (onze peildatum voor vertrek) hoop zou gloren op opening van de Azoren eilanden. Op 10 mei hoorden we via de Corona tam-tam dat er vanaf 15 mei mogelijk versoepelingen op de Azoren zouden komen.
Tot dan mocht je Faial wel aanlopen maar alleen ankeren in Horta, maar niet aan land. Voor proviandering, diesel en water bunkeren kon gezorgd worden. Dat was tenminste iets, je kon in elk geval een paar dagen uitrusten voor het vervolg van de reis richting Europa. Na dit veelbelovende bericht zijn we met het eerst volgende gunstige weerwindow vertrokken. Gelukkig mochten wij afmeren in Horta in het “Quarantaine dok”. Na een negatieve PCR-test waren we vrij om het eiland te betreden, heerlijk.
In Horta moesten we eerst wat reparaties doen voor we verder konden. In die periode hoorden we meer en meer berichten dat ondanks de versoepelingen t.a.v. Covid-19 zoals het toen heette, dat het er qua besmettingen op de langere termijn niet erg gunstig uitzag. De wintermaanden dus.
Ons plan was om van de Azoren naar Portugal te zeilen om daar te overwinteren en verdere plannen te maken. Naar de Middellandse Zee of toch naar het noorden om via Nederland de volgende zomer naar de noordelijke landen en de 
Oostzee te gaan. Gezien de sombere Covid-19 berichten hebben we onze plannen aangepast. De mogelijkheid dat landen opnieuw hun grenzen zouden sluiten en het internationaal vliegverkeer of reizen per trein weer stil kwam te liggen, sprak ons niet zo aan. We wilden namelijk niet weer ergens maanden vast zitten zoals in Martinique. Daarnaast speelt mee dat het risico op besmetting en daardoor medische zorg nodig hebben in Portugal dan reëel zou kunnen zijn. De geruchten dat verzekeringen negen naar het niet vergoeden van Covid-19 gerelateerde zorg in het buitenland in een eventuele volgende besmettingsronde, vonden we een hoofdpijn punt. Of deze geruchten wel of niet fake nieuws waren, weten we niet, maar er op gokken en verliezen is wel erg zuur.
Als “toerist” in het buitenland ben je vaak in het nadeel bij het verkrijgen van medische zorg. Zeker als je de taal niet machtig bent. Kortom, na lang overwegen en met bezwaard gemoed hebben we gekozen niet naar Portugal te zeilen, maar naar ons eigen kikkerlandje, Nederland om daar betere tijden af te wachten. In de reisverslagen hebben we onze reis naar Nederland beschreven evenals onze aankomst met de Zeezwaluw na ruim 18 jaar weggeweest te zijn geweest. Over onze eerste maanden in Nederland hebben we al regelmatig in de Zeezwaluw Suffertjes verslag gedaan. Na aankomst hebben we dus al redelijk wat voetstappen liggen in de Stad waar we samen begonnen!
Hoe vinden jullie het nu?
Regelmatig krijgen we die vraag van familie en vrienden: “Hoe vinden jullie het om weer terug te zijn in Nederland”. Tja, dat is een lastig te beantwoorden vraag vinden we. Nederland gaat sinds onze aankomst onder Covid-19 gebukt, met veel strenge regelgeving die door iedereen anders ervaren worden. Het is eigenlijk een beetje als de afgelopen 18 jaren in het buitenland voor ons.
Welkom in Nederland
De aankomst in Seaport Marina in IJmuiden (onze eerste Nederlandse haven) en de 2 dagen tussenstop voor we doorgingen 
naar Groningen waren rustig. Het binnenlopen van deze bekende maar bijna lege marina in de laatste dagen van oktober, is niet echt gezellig. Het is namelijk het einde van het zeilseizoen met als toetje een pandemie met veel Covid-19 restricties. Eigenlijk was het gevoel hetzelfde als bij het aanlopen van een bekende lege haven in het buitenland, alleen sprak nu iedereen Nederlands en hadden we geen groetvlag wapperen. Die eerste paar dagen kregen we bezoek van 2 stel dierbare zeilvrienden die we jaren niet hadden gezien, het toasten en bijpraten in de zonnige kuip, voelde voor ons eigenlijk als “thuiskomen”. Het was een warm welkom en een feestje voor ons.
Overwinterhaven
Daarna de aankomst in Groningen, weer een bekende haven en stad werd al iets meer gewoon. Hoewel we geen 
Gronings spreken aardden we vrij snel ondanks de vreemde situatie door de pandemie en dreiging van besmettingen. De mondkapjes dragen we al 1 jaar dus dat is voor ons heel gewoon. Maar na 1 maand sluiten ook in Groningen de essentiële winkels weer. Gelukkig hebben we in die korte tijd nog de spullen kunnen bemachtigen die we broodnodig hadden om de winter door te komen. Zelfs een nieuwe laptop om de communicatie opgang te houden. Kerst en Oud en Nieuw vierden we samen en hebben daarvan genoten. Dan volgt al snel de instelling van de avondklok die tot eind april duurt, terwijl de bezoekregeling slechts 1 bezoeker per dag toelaat. Zelfs de sociale contacten in de haven vol met live aboards gaan niet verder dan een kort praatje op de winderige steiger in de ijzige kou. Dat zijn we helemaal niet gewend tijdens overwinteringen en ervaren we als vreemd. Je leeft op je eigen drijvende eilandje en toch vermaken we ons goed.
Inburgeren, nieuwigheden en communicatie
In 18 jaar is er veel veranderd in de Nederlandse samenleving. De sociale media brengen het wereldnieuws razendsnel 
bij de gewone man. In vergelijking met alle buitenlanden die we bezochten is Nederland een land geworden dat ver voorloopt op het gebied van digitalisering, snelle Wi-Fi en internet verbindingen en moderne elektrische en elektronische snufjes zoals contactloze betalingen via telefoon of smartwatch. Het lijkt of geld, je weet wel die munten en bankpapiertjes, niet meer bestaat. We vonden dat we aardig op de hoogte gebleven waren met dit soort ontwikkelingen maar het blijkt dat we flink op het gas moeten om van de laatste Nederlandse snufjes kennis te nemen.
Ook lijkt iedereen een mening ergens over te hebben en ventileert die mening direct verbaal of in niet mis te verstane bewoordingen via de sociale media. Een rem hebben of eerst even nadenken en relativeren lijkt niet meer in menigeen op te komen. Hier zijn we best van geschrokken en we ervaren vaak dat het niet uitmaakt wat er voorgesteld wordt, je mag het niet zomaar acepteren. Er moet eerst van A-Z en terug, over gediscussieerd worden. Het zal de leeftijd zijn …..en ook daar zullen we langzaam aan (moeten) wennen.
Hoe we het dus vinden?
We vinden Groningen de oude nieuwe stad geweldig, alles is op loopafstand en het openbaar vervoer is binnen handbereik met onze nieuwe Ov-kaart. De jachthaven is beschut en heerlijk rustig ondanks dat het bijna in het centrum 
van de stad ligt. We voelen ons er thuis. Maar door de corona restricties voelen we ons er eigenlijk net zo thuis als in elke vriendelijke buitenlandse haven. We hebben immers ons drijvende huis bij ons. Buiten de bezoekjes van lieve vrienden en familie zijn we redelijk op ons zelf. Hoe we over de rest van Nederland denken en hoe we het vinden om terug te zijn, moet wachten op antwoord tot de situatie normaliseert en de dreiging van de Covid-19 afneemt door de vaccinaties die volop bezig zijn. We zijn de stad Groningen namelijk nog niet uit geweest en hebben weinig bezoek gehad in de afgelopen 5 maanden.
Blijven we in Nederland?
Ja, we blijven nog even in Nederland, ook deze zomer en de komende winter. We hebben het juiste besluit genomen 
door niet naar Portugal te gaan maar naar Nederland. Ondanks dat het niet onze eerste keus was na de Atlantische Oversteek om naar ons kikkerlandje af te reizen en niet naar een iets warmer klimaat zoals Zuid Portugal. Door de Corona pandemie en het koude klimaat zijn we amper toegekomen aan de klussen die we in gedachten hadden. De zomer staat nu gelukkig voor de deur en we gaan uit van normalisering van het dagelijkse Zeezwaluw leven.
___/)___
Terug in Nederland na bijna 19 jaar zeilend reizen in den vreemde, waar is die tijd gebleven … In een helikoptervlucht over al die jaren en het nalezen van onze bijgehouden lijst met upgrades en inbouw projecten, waren we aardig onder de indruk van wat we op dat gebied ondernomen hadden. Dit inventarissen had natuurlijk alles te maken met onze huidige to-do-lijst voor projecten gedurende de wintermaanden in Nederland, het luilekkerland voor aanschaf en beschikbaarheid van bootjes onderdelen.
Dat lukte aardig. Het bestellen gaat prima maar de uitvoering van de voorgenomen dek projecten is wat lastig door het Nederlandse klimaat gedurende de winter. We waren niet meer gewend dat je erg weinig kunt doen als het vriest, sneeuwt, hagelt en regent. Het zei zo!
Daarom zijn we eerst maar bijeen gaan zoeken wat we in het verleden gedaan hebben en wel “ergens” op de site staat. Net als bij de tab “op de kant in het buitenland” hebben we dat nu verzameld onder deze tab “Onderhoud en Projecten“. Voor off-line bestudering wat onder deze tab allemaal besproken wordt vind je HIER.
Bij de aankoop in 1999 was de Zeezwaluw (1983) zogezegd een schip met weinig “toeters en bellen”, zelfs voor die tijd. Over de aanwezige hoeveelheid paardenkrachten, 45HP van de Perkins motor zei de vorige eigenaar en bouwer “het is 
een zeilboot en geen motorboot”, precies genoeg voor dit schip. Oké, hij zal het weten, wij gaan het zien. We hadden wel de wens om de Zeezwaluw helemaal gereed te maken als “Vertrekkers boot” voor 2 personen, die aanboord woonden en lange reizen wilden maken. Ons hebbedingen lijstje groeide aardig in het eerste jaar van uitproberen en ontdekken wat we misten om de Zeezwaluw geschikt te maken voor ons doel.
Uiteraard moeten de afwezige “toeters en bellen in 1999” niet vergeleken worden met de hedendaagse (2021) Vertrekkersboot, maar die uit 1999. Dat was namelijk in de tijd dat plotters, elektronische kaarten, smartphones, EPIRB, satelliet telefonie en internet nog niet bestond terwijl dat nu een “must have” is om een zeilboot van A naar B te kunnen zeilen. In die afgelopen 19 jaar, is er een hele omwenteling in langeafstand zeilen en voorbereiding door vertrekkers geweest, bijna niet meer te vergelijken met onze startperiode.
Wij hebben de boot in 1999 uitgerust met de in die tijd beschikbare en betaalbare (ons budget) mogelijkheden. 
De veiligheidseisen stonden toen en staan nu nog steeds hoog in ons vaandel. Naast bootuitrusting gold voor ons ook dat we onze eigen kennis ten aanzien van navigatie, weer, communicatie, veiligheidsmiddelen en medische kennis zo “up to date” moesten hebben voor we vertrokken.
Websites en blogs waren er niet dus alle inbouw en verbeteringen van vóór 2007 toen we onze eigen website startten, zijn nooit beschreven en hebben ook later de weg naar de website niet meer gehaald, sorry!
Voor ons waren papieren kaarten en pilotboeken het goud van “ergens veilig aankomen” net als passer, potlood, liniaal, kompas en handpijlkompas die nodig waren voor koers- en positiebepaling. We hadden 
het geluk dat we veel papieren kaarten konden overnemen, gekregen hebben en laten kopiëren op A1 formaat. We waren ook zielsgelukkig met onze stand-alone GPS (voor accurate positiebepaling) en de allereerste versie van de wereldwijde OpenCPN digitale kaarten (gekocht van vrienden die professioneel voeren). Deze versie draaide op onze Windows 95 15inch laptop en we gebruikten die naast de papieren kaarten bij de voorbereiding. Maar ook een sextant werd aangeschaft nadat de cursus Astronavigatie door ons beiden met goedgevolg was afgerond. (zeilers-CV). Stel dat de elektronica of de accu’s plat gaan … Inmiddels hebben we wel de electronische navigatie omarmd (geen plotter, nog steeds niet) maar wel OpenCPN en Navionics op een Android Tablet.
Volg de link (Pdf bestand) “Aanwezige techniek vanaf 1999 en aanvullingen tot eind 2024”, en je krijgt de nauwkeurig bijgehouden inventarislijst van 1999-2024, met alle verbeteringen en aanvullingen. De jaartallen staan vermeld en ook via links de extra info en/of foto’s. De lijst is gescheiden in 3 kolommen: 1-situatie bij aankoop, 2-aanvullingen en installatie tot 2003 en 3-alles wat na 2003 tot 2023 is gedaan c.q. vervangen.
Net als de dokperiodes beschreven in “op de kant in het buitenland” zijn alle beschreven projecten door onszelf uitgevoerd en is ons Zeezwaluwtje van binnen en van buiten aardig veranderd. Bij interieur en exterieur is via de foto’s goed te zien wat er zoals veranderd is.
Daarnaast hebben we hieronder de meest interessante projecten verzameld die we eerder uitgebreid beschreven hebben.
De normale onderhoudsbeurten zijn uiteraard standaard gegeven en Mr. Perkins was altijd goed voor ons. Een paar keer moest er serieus gesleuteld worden zoals hieronder vermeld.
___/)___
Onze 22-jarige zeilervaringen als live-aboard over “Onderhoud op de kant in het buitenland” (Pdf versie) is nu op 1 pagina verzameld en met behulp van de links vind je de uitgebreidere beschrijvingen.
In de vele reisverslagen of “Zeezwaluw Suffertjes” werd in de loop van de jaren de informatie vermeld op de website. Echter je moest goed je best doen om het te vinden. Regelmatig kregen we vragen over dit onderwerp en vonden het zo langzamerhand tijd worden om het makkelijker bereikbaar te maken voor geïnteresseerde zeilers. Als je op de kant staat voor onderhoud is het niet alleen hard werken maar vaak ook gezellig met de mede lotgenoten zoals jullie zullen lezen en kunnen zien in de verslagen.
In de winter van 2023-2024 hebben we onverwacht “een winter op de kant in eigen land” gestaan. Lees daarover alles in “Winterbivak op de kant in eigen land“
_____
Korte info van de 3 jaar voor vertrek: De Zeezwaluw hebben we gekocht met als doel op haar te wonen en lange reizen te maken. 
Na de aankoop in november 1999 zijn we in 2000 even kort de kant op geweest voor “knippen en scheren” in Stad aan’t Haringvliet onze thuishaven. We wilden zien of de antifouling direct grondig moest worden aangepakt of tot het najaar kon worden uitgesteld. We wilden namelijk erg graag in 2000 een paar weekjes met haar op stap. Het liefst in de staat zoals ze was. Dan konden we uitvinden wat we misten, per se wilden aanschaffen etc. Dus niet eerst vele aanvullingen of verbeteringen doorvoeren. Sommige dingen lijken onlogisch op een nieuw schip dus eerst testen dachten we zo. Gelukkig was 1 laagje antifouling eerst voldoende en kon ze weer te water.
In 2000 en 2001 hebben we na de vakanties hard gewerkt om een aantal zaken stevig aan te pakken. (Zie aparte lijst met verbeteringen en aanvullingen 1999-2021)
Vanaf oktober 2001 tot maart 2002 heeft de Zeezwaluw op de werf in Kortgene doorgebracht voor uitgebreid onderhoud als voorbereiding op ons vertrek naar de Baltic in april 2002. Alle grote klussen zijn uitbesteed zoals onderwaterschip kaal maken tot op de gelcoat, uitdrogen in de loods en weer opbouwen met vele lagen speciale primer en harde antifouling. Nieuwe schroef en motorsteunen, anodes en deels verven van de boeg. Nu konden we er zeker 5 jaar tegen vertelde de baas van de werf ons! Zelf dachten we meer aan 1 x per 3 jaar uit het water te gaan om antifouling en bijbehorend onderhoud te plegen.
Na vertrek in 2002, hebben we in de afgelopen jaren dus regelmatig “Onderhoud op de kant in het buitenland” georganiseerd. Hieronder volgen in chronologische volgorde de werven in de landen waar we op de kant hebben gestaan. De eerste keer dat we uit het water wilden, moesten we zeker weten dat we aanboord konden blijven wonen. Immers, je hebt geen huis want de boot is je thuis. ‘s Avonds ga je niet naar huis, lekker douchen of in bad en in een schone omgeving de avond en de nacht doorbrengen. Dat is dus wel even anders dan voor vertrek op de kant in het buitenland de klussen afwerken. Na de 2de keer op de kant, hebben we een document gemaakt over onze “Eisen” die we zelf hebben voor we ergens op de kant willen. Dat document is in Angra aangepast en heet “Leven op niveau in dokperiode in Angra”. Tot op heden werkte dit perfect voor ons. Want in ons budget was simpelweg geen ruimte om gedurende de dokperiode ergens een kamer o.i.d. te huren.
Hieronder de links (Pdf bestanden) met de informatie over die werven, onze werkzaamheden en welke faciliteiten er waren (of niet).
De eerste keer dat de Zeezwaluw het water uit moest was 2005. In Italië op het vasteland bleek je op 90% van de werven niet zelf aan je boot te mogen werken of aanboord blijven wonen. Dat was nix voor ons! In Arbatax op Sardinië (39°56’.76N 09°42’.98E) vonden we de werf van onze keuze, klein en goede faciliteiten zoals in “Dokperiode in Arbatax” is beschreven. De initiële 4 weken werden er 6 i.v.m. effe schilderen van de blauwe banden.
In “Uit het water in Yacht Marina in Marmaris”, (36°49’05N 28°18’32E) hebben we de 3-4 week durende “haul-out” (de Engelse benaming ervoor), beschreven. Het was een simpele dokbeurt zonder veel tegenslag of onverwachte klussen. De werf was fantastisch en had een “pakket-prijs” voor haul-out; eruit, erin, afspuiten (vrij forse kracht) en opbokken, inclusief elektriciteit en water en 2 weken op de kant. Daarna was het vaste prijs voor elke week extra.
Onze keus viel op de Azoren omdat in Spanje net als eerder in Italië jezelf niet aan je boot mocht werken of er op wonen. En de Azoren hadden we nog niet bezocht dus 2 vliegen in 1 klap. Er zijn 2 mogelijkheden om het water uit te gaan op Terciera namelijk Praia da Vittória marina, (38° 43’.5N 27° 03′.5W) en Angra do Heroísmo marina, (38° 39’N 27° 13’W) Op het moment dat wij uit het water wilden was het niet mogelijk in Praia, vandaar Angra. Goede kleine hard standing bij relatief kleine marina. Lees meer in : het verslag “Leven op niveau in dokperiode in Angra” en het “Zeezwaluw Suffertje”. Na 2 x in het buitenland voor normaal onderhoud uit het water te zijn geweest hebben we “In Leven op niveau” uitgelegd hoe en waarom we een dokperiode voorbereiden en aan welke eisen de werf voor ons aan moet voldoen. Die condities gelden uiteraard niet voor iedereen, maar is een mogelijke leidraad voor je eigen “eisenpakket”.
We zijn op aanraden van diverse zeilers eerst bij “Bruce Yard” (37° 1’.2N 7° 56’.67W) gaan kijken. Als je bij Culatra voor anker ligt kan dat. In Olhão stap je op de trein richting Faro en stapt op het hoofdstation uit. 10 minuten lopen langs het spoor en je bent bij de werf, die mooi uitkijkt over de “wadden van Faro”. De werf ziet er erg schoon uit (beton) en wordt keurig schoongehouden. Onderhandelen over de kant op gaan gaat prima in het Engels. Als je het Pdf bestand van de “Zeezwaluw Suffertjes 1” en “Zeezwaluw Suffertjes 2” leest, zie je hoe het gaat. In “Op 11 poten de winter door” lees je meer over ons 6 maanden verblijf op niveau i.v.m. de grote klus (onderwaterschip).
Op Clarks Court Boatyard zijn we ook eerst wezen kijken. Totaal anders dan in Europa maar wordt professioneel geleid en schepen worden deskundig en met zorg behandeld. We wilden 4-6 week uit het water om de gebruikelijke knip en scheerbeurt in alle rust te doen. Echter, eenmaal op de kant, bleek de verfconditie boven de waterlijn slechter dan we gedacht hadden. Dus per direct beslissen we om ons Zeezwaluwtje weer te voorzien van een keurig uiterlijk. “Laten doen” bleek onbetaalbaar dus de mouwen werden opgestroopt om het zelf te doen na het zien van vele Youtube filmpjes. Dit resulteerde in een periode van opnieuw 6 maand uit het water. Lees in het Zeezwaluw Suffertje over onze ontdekkingstocht in het zelf uitvoeren van de “Roll land Tip” methode met 2-componenten verf en de rest van de bijkomende ongemakken. Het resultaat in “de grande finale”. We hebben een apart Pdf bestand geschreven over keuze, materialen, Roll en Tip methode en nog veel veel trucs en tips voor de mensen die er ook over denken om de romp bovenwater zelf te schilderen. “Hoe de Zeezwaluw in Grenada W.I. in 2017 een nieuw jasje kreeg“
Zo kort na de uitgebreide dokbeurt in Grenada weer de kant op, was niet gepland. Maar we kregen water binnen langs een huiddoorvoer. Een noodreparatie in het water lukte goed zodat er geen water meer binnenkwam De permanente reparatie (de huiddoorvoer vervangen) kan alleen op de kant uitgevoerd. Het lek zat nl niet in de afsluiter zelf maar tussen de huid en de afsluiter. Op weg naar de werf bleek ook de 35+ jarige dieptemeter het loodje te hebben gelegd. Dus die kon nu ook gelijk worden vervangen. Lees daarover meer in de Zeezwaluw Suffertjes “Dokperiode in Curaçao”. Gelukkig bleef deze dokperiode beperkt tot 4 weken!
Zo als het er nu uitziet wordt de eerstvolgende dokperiode in Nederland zodra we besluiten de Oosterhaven marina in Groningen te verlaten. Dat zal pas in het voorjaar van 2023 worden.
___/)___
Onder de hoofdtab Zeezwaluw is sinds kort een nieuwe tab “onderhoud en projecten” door de jaren heen. Surf erheen en je weet weer alles over ons als klussers op de Zeezwaluw!
Zoals gezegd blijven we dit jaar in Groningen liggen. Dat betekent dat we dit jaar geen reisverslagen in de enge zin van het woord schrijven maar wel verslagen die jullie meenemen in “Stad en Ommelanden” van Groningen en af en toe wat verder. De verhalen staan hieronder. Klik op de link en krijgen jullie het betreffende Pdf bestand zoals jullie in de voorgaande jaren gewend waren. Ook de jaren tot 2024 hebben we geen lange reizen gemaakt en daarom geen reisverslagen. In de winter van 2024-2025 plannen we onze zomerreis. Doel wordt nog nader omschreven.
Lees HIER Het laatste Nieuws in het Zeezwauw Suffertje
Net als alle voorgaande jaren komen hier de PDF bestanden van de gepubliceerde Suffertje uit 2021. Voor als nog zal dat over de stad Groningen zijn waar we deze winter in de Oosterhaven liggen. Wat daarna komt is nog een groot vraagteken, Dus om naast deze tekst een foto te plaatsen die dit jaar visualiseert was lastig. 
Maar, sinds de strenge vorst periode in februari zijn we via Anja Pascal in het bezit gekomen van een schitterende foto van de Oosterhaven bij zonsopkomst. Deze vinden we perfect passen bij de Zeezwaluw Suffertjes van dit jaar.
___/)___
Zo halverwege de maand december met de Kerstversiering en schitterende verlichting overal, overdenk je toch zo nu en dan het afgelopen jaar. 2021 was een jaar waarin veel gebeurde i.v.m. Corona, dat weet iedereen en behoeft geen beschouwing meer van ons.
Daarnaast is het voor ons een jaar geweest waarin we 365 dagen in de Oosterhaven hebben gelegen met onze Zeezwaluw. 
Voor het eerst in 19 jaar hebben we weer een volledig jaar in Nederland doorgebracht. Voor ons geen straf, zeker niet in het mooie Groningen en de fijne jachthaven bijna in het centrum van de stad. Het was wel even wennen aan de kou, zeker in februari met temperaturen van -15°C. Bijzonder om de schaatsgekte weer mee te maken en te zien hoe de enthousiastelingen naast ons bootje de schaatsen onder bonden en zwierend hun rondjes op de stadsgrachten (diepen) begonnen. Sneeuw en hagelstormen kwamen en gingen in de donkere wintermaanden, maar ons kacheltje hield ons lekker warm.In de lente en zomer, met een zonnetje maar ook met meer regen dan ons lief was, konden we weer genieten van het “buitenleven” in de kuip en de lange avonden met daglicht. De herfst met harde ZW-wind kwam gelukkig redelijk laat. Nu is de winter weer aangekomen maar echt koud (vriezen) is het nog niet.
De lange termijn plannen staan nog in de wacht gezien de ontwikkeling van Covid-19 wat nog alle kanten uit gaat. Om met de Zeezwaluw naar het buitenland af te reizen zien we op dit moment niet zitten qua de vele reisrestricties. Net als velen wachten we dus af. 
Intussen hebben we ons het hele afgelopen jaar prima vermaakt.
De Kerstdagen blijven we heerlijk op ons bootje die dit jaar weer leuk versiert is. Niet buiten maar binnen wel. Riens gaat weer heerlijk koken en Ineke zorgt voor de Kerstversiering. We hebben er zin in en zien uit naar onze “Kerstdiner aan eigen tafel”. Ook de jaarwisseling (met oliebollen en appelflappen) vieren we aanboord en als het net als vorig jaar wordt, kunnen we weer genieten van het schitterende vuurwerk rondom de jachthaven.
We wensen daarom iedereen fijne Kerstdagen en een heel voorspoedig en sprankelend 2022.
In 2022 zijn we er gewoon weer met “Het Zeezwaluw Suffertje” en de Reisverhalen.
~~~/)~~~
Recentelijk zijn er 2 nieuwe tabs onder ZEEZWALUW verschenen; “Op de kant in het buitenland” en “Onderhoud en projecten 1999-2021“
Het tweede reisverslag 2021; “van Lente naar Herfst”
Begin november 2020 zijn we na een reis van een jaar eindelijk aangekomen in de Oosterhaven marina in de stad Groningen. Hier in deze mooi centraal gelegen haven gaan we gedurende de winter 2020-2021 opnieuw “De Stad” ontdekken.
Eind jaren ’70 zijn we vanuit de stad Groningen vertrokken naar Veendam en 7 jaar later naar Willemstad. Op onze reis vanuit de Oostzee in 2002 hebben we voor de eerste keer in ons zeilers leven afgemeerd in de Oosterhaven. We waren direct gecharmeerd van deze plek. In de Azoren hebben we de moeilijke beslissing genomen om niet naar de Algarve in Portugal te gaan maar naar Nederland, i.v.m. Corona. Vrienden hadden ons een lijstje gemaild van eventuele overwinterhavens die we uitgebreid hebben met onze keuzes. De eerste haven die we benaderden was de Oosterhaven in Groningen, gezien ligging m.b.t. openbaar vervoer en winkels en de winterfaciliteiten en onze eigen ervaring van 2002. Per omgaande kregen we een email van Christa de havenmeesteres dat er plek voor ons was. Geweldig, we hoeven dus niet verder te zoeken.
Ons oude idee om gedurende de winter te bepalen waar we de zomer van 2021 heen wilden in Europa, de Middellandse Zee in of toch naar het noorden Shetland eilanden, Faeröer eilanden en De Oostzee. Nu we in Nederland zijn aangekomen wordt dat waarschijnlijk ergens naar het noorden. Maar die plannen moeten allemaal nog uitgeknobbeld worden gedurende de winter. Daarnaast zullen we ergens de kant op moeten voor onderhoud van het onderwaterschip en het dek. Dus nog veel uit de denken en te inventariseren van de mogelijkheden. Of we blijven gewoon een jaartje relaxen in Nederland, wie weet wat het wordt!
Note april 2021: We weten wat het wordt! Gewoon even niet varen! We blijven tot de lente van 2022 in Groningen liggen om onze klussenlijst in alle rust zoveel mogelijk af te werken. Ook vinden we het allebeide wel even goed om 1 jaartje niet perse ergens heen te “moeten” in de nog steeds turbulente tijden van -in de middle of, pre en post Covid-19 pandemie– met wel of geen versoepelingen en meer en minder besmettingen. Beiden zullen we begin juni gevaccineerd zijn en kunnen dan eindelijk in de komende zomer ook wat vrijer door Nederland toeren om vrienden en familie op te zoeken.
Note mei 2022: We blijven in de regio. We willen nog de kant op om het onderwaterschip van nieuwe antifouling te voorzien, maar hebben daarover nog geen concrete (waar en wanneer) afspraken gemaakt . Delfzijl, Lauwersoog of Zuidbroek zijn de mogelijkheden. Afhankelijk wanneer de Zeezwaluw gereed is, (het onderwaterschip), willen we nog even richting noorden zeilen. De winter van 2022-2023 liggen we weer hier in de Oosterhaven. Het bevalt ons goed zoals jullie lezen.
Note mei 2023: Zoals jullie in het Zeezwaluw Suffertje 4, “April doet wat hij wil” kunnen lezen hebben we eerst 2 flinke taken voor de boeg dit voorjaar, voordat we dit jaar kunnen gaan varen. Eerst naar Farmsum waar onze trouwe Mr. Perkins vervangen moet worden door een nieuwe Sole motor en daarna buitenom via de Eems (dus toch even zeilen) richting Lauwersoog. Daar gaan we op de kant het onderwaterschip onderhanden nemen. Als er dan nog wat tijd overblijft, kunnen we pas gaan zeilen. Dus afhankelijk van hoeveel tijd we over hebben, is bepalend voor de zeilroute. Voor ons dus ook nog een vraag. In iedergeval willen we de winter ’23-’24 weer in de Oosterhaven doorbrengen.
Note oktober 2023: Onze klus met het onderwaterschip konden we voor de winter niet afronden. We moeten de winter op de kant in Lauwersoog doorbrengen ipv de geplande Oosterhaven in Groningen. Het is wat het is en we gaan er een gezellige winter op “niveau” van maken. In het voorjaar van 2024 maken we het onderwaterschip af en kan de Zeezwaluw weer zwemmen.
Note oktober 2024: Niet in het voorjaar ging de Zeezwaluw weer te water maar pas begin oktober. We hebben meer klussen gedaan aan de buitenkant tdan eerst in de planning lag. Onder- en bovenwater ziet de Zeezwaluw er weer spic en span uit! Eind oktober zullen we weer op ons winterplekje in de Oosterhaven in Groningen liggen. In de winter van 2024-2025 worden dan nieuwe zomerplannen gesmeed.
Reisplannen 2025: Eindelijk is het weer zover, de Zeezwaluw heeft reisplannen. Begin april 2025 vertrekken we van ons winterbivak in de Oosterhaven te Groningen. Via het Eemskanaal varen we naar onze zomer residentie in de buiten jachthaven Neptunus in Delfzijl aan de Eems. Weer op “zout” zogezegt. We zijn al heel druk geweest met het “zomerkaar maken” van de Zeezwaluw, maar nog niet helemaal gereed. In Delfzijl gaan we verder met gereedmaken en ondertussen plannen verzinnen waar we deze zomer heen zullen varen. Dat blijft nog een verrassing voor jullie, net als voor ons. De verrassing is voorbij, het wordt Noorwegen zoals jullie in de laatste Zeezwaluw Suffertjes hebben kunnen lezen. We hebben er zin in!
In het najaar komen we weer terug naar Groningen.
De Zeezwaluw Suffertjes blijven uiteraard gewoon komen!
Het laatste Zeezwaluw Nieuws vind je HIER
___/)___
Als voorbereiding op een zeiltocht die meer dan 1 dag gaat duren wordt er op de Zeezwaluw één of meerdere maaltijden bereidt in de haven van vertrek. Deze maaltijden wachten tot de verorbering in de koelkast. Dat kan ook in de vriezer als die groot genoeg is. Die op de Zeezwaluw is dat helaas niet.
In de loop van de jaren is dat een leuke verzameling maaltijden geworden waar we regelmatig weer op teruggrijpen. Hieronder volgen onze favoriete recepten (Pdf) dus eenvoudig te downloaden en off-line te bestuderen.
Alle maaltijden zijn voldoende voor 4 personen. Bij ons aanboord worden ze na bereiding en afkoelen in 2 porties voor 2 personen verdeeld. Voor de bewaarperiode in de koelkast of vriezer maken we gebruik van;
Bij voorkeur Zip-Lock zakjes (zo luchtvrij mogelijk), die nemen minder ruimte in dan bakjes. Bij “vochtige/dunne” maaltijden gebruiken we diepvriesbakjes. Voor de Beef Stew hebben we 2 grote glazen potten met een wijde hals verzameld. Ze zijn goed afgewassen en voor het voorbereide eten erin wordt gedaan, omgespoeld met kokend water. Direct het deksel op de pot draaien en zo aflaten koelen.
Tips:
Als we Oceaanovertochten plannen, bereidden we meestal 5 maaltijden voor, wat 10 dagen warme maaltijden oplevert. Kortere trajecten meestal 3 maaltijden. Eke dag kiezen we een nieuwe maaltijd uit zodat we niet 2 dagen achtereen hetzelfde eten, heerlijk gevarieerd dus.
Voor de rest hebben we veel houdbare groentes aan boord en bewaren die in speciale plastic conservering zakjes in de koelkast. We sluiten de zakjes met cellotape, met 1 vinger in de opening zodat er lucht in en uit kan. Bij compleet gesloten zakjes werkt de conservering niet zoals we helaas ondervonden. Op die manier inpakken, blijven de groentes 2 x zo lang goed.
Het zelfbakrecept voor bruinbrood hebben we genoemd in de tab “ovenrecepten zonder oven” van Kombuisgeheimen. Bij vertrek kopen we voor 3 dagen vers ongesneden brood in. Die verpakken we in aluminiumfolie en dan in een Zip-Lock zak. Als alternatief voor brood hebben wij aan boord ook; Wasa crakers, geroosterd brood, voorgebakken broodjes (indien verkrijgbaar), wraps en pitabroodjes.
De onderstaande recepten in Pdf zijn te downloaden. Veel plezier met de voorbereiding en eet smakelijk als het zover is.
Opnieuw een nieuw soort recepten op de Zeezwaluw website!
Over deze nieuwe soort van pasta’s koken werden we ingelicht door onze dierbare vriendin Marjo, ook een zeilster, naar aanleiding van de introductie van de recepten tab; “Ovenrecepten zonder oven”. 
Zij vertelde ons dat ze tegenwoordig veel van deze “1-pans pasta’s” kookte. Het is gemakkelijk en er zijn heel veel recepten op het internet te vinden. Om kennis te maken stuurde ze ons 2 recepten. Aangezien we het heerlijk vonden en van pasta houden, is Riens direct opzoek gegaan voor uitgebreide keuze mogelijkheden aan boord van de Zeezwaluw.
Intussen hebben we meerdere recepten uitgeprobeerd en vinden het heerlijk en willen daarom deze pasta kookwijze met jullie delen. Niet alleen voor thuis iets om te doen maar vooral ook voor zeilers en “camperaars c.q. backpakkers” is het een optie.
Zoals jullie gewend zijn hebben we de verzamelde recepten hier en daar aangepast op onze smaak en de recepten lay-out overgoten met een eigen Zeezwaluw sausje. We wensen jullie alvast smakelijk eten met alle 8 onder staande recepten.
Het 8 recepten rijke PDF bestand is met een klik te downloaden.
___/)___
Welkom aan boord SY Zeezwaluw 