De Zeezwaluw in de renovatie deel 2 (Pdf)
Even een update over de vorderingen van de renovatie. Op 26 mei, in het laatste Zeezwaluw Suffertje was te lezen dat het hele dek door Gert was verwijderd. De afbraakperiode was daarmee voltooid.
De Zeezwaluw was dekloos geworden, maar nu kon de opbouw beginnen. Afgelopen vrijdag 12 juni lag er op de spanten weer een dek van multiplex. We kunnen weer aan dek lopen! Er is dus hard gewerkt in de tussenliggende tijd.
Toen Gert alle oude multiplex en teak verwijderd had, bleek de dekconstructie wel erg “slap” te zijn. De spanten bogen flink door. Dat was ook de reden dat het dek de laatste 2 jaar “veerde” als je erover liep. Wij dachten dat het kwam door loslating van het teak van de onderlaag. Daarnaast bleken niet alle spanten van massief eikenhout. Een aantal spanten bleken van opgebouwde eiken latten. De laatste hadden ook te lijden gehad van 43 jaar trouwe dienst en lekkage van het dek. 
Toen Gert éénmaal de schade had geïnventariseerd, ging hij eerst aan het werk met “eerste hulp” voor een aantal opgebouwde spanten. Ze werden strak in de klemmen in de juiste vorm gezet en van boven en onderen met schroeven weer tot een stevige spant omgetoverd. Gert was hiermee nog niet tevreden, er was nog te weinig stijfheid in de dwarsscheepse spanten constructie. Met een lange echte balk langsscheeps over de spanten gelegd, konden we zien dat de spanten niet in een mooie vloeiende lijn lagen.
Gert kwam met het plan om een aantal langsscheepse nieuwe massieve spanten te plaatsen om voldoende stijfheid te creëren. Met de plaatsing van die langsspanten (tussen de opbouw en de boeg) zou de Zeezwaluw naast de gewenste stevigheid, ook weer de juiste ronding en afvloeiing van water (zeeg) krijgen. Om het gewenste resultaat te krijgen moesten we wel op zoek naar een houtsoort met een hele hoge weerstand tegen buigen en daardoor vormvast blijft.Dat leek ons een goed doordacht plan. Riens is samen met Gert naar zijn inkooppunt voor hout gereden. Uit overleg tussen Gert en zijn houtleverancier kwamen ze uit op de houtsoort Afzelia. Dit is een tropische hardhout soort die uitermate geschikt is voor vele doeleinden en zeker voor onze spanten. Er werden door Gert 6 balken op maat (dikte) uitgezocht. Van deze balken konden dan planken worden gezaagd die als spant konden dienen. Omdat er ook nog Mahoniehout voor de lijfhouten en voetrand nodig was, zocht Gert de mooiste planken uit een grote stapel mahoniehout. Riens zag dat hij niet snel tevreden was en alleen ging voor het mooiste hout. (klik op collage voor ware grootte)
De volgende dagen was Gert druk bezig met het opmeten, zagen en passen van de nieuwe langsspanten. De Afzelia spanten worden ingezaagd op de plaats waar ze de dwarse spanten ontmoeten, die op maat werden gefreesd (met behulp van een mal). Ze vallen van bovenaf met precisie in de dwarsspanten. Vastgeplakt met epoxylijm en vastgezet met schroeven zit het daar voor de eeuwigheid, denken we. Op de foto’s zie je hun positie goed. (klik op collage voor ware grootte)
Voor de vormvastheid werden de langsspanten 1 cm dikker dan de dwarsspanten, waarmee het plafond ook 1 cm lager komt. Gert was vervolgens heel erg druk bezig met het project spanten waar wij niet bij konden helpen. Alleen af en toe dingen aangeven.
Samen konden we nu aan onze eigen “projectjes” werken zonder in de weg te lopen. Riens heeft 
de schroefas eruit gehaald en het cutlass bearing, die in de uithouder zit waar de schroefas doorheen loopt, vervangen (eerst de cutlass bearing laten koelen in de vriezer, de uithouder warm maken in bak met kokend water en dan de cutlass bearing uit de vriezer halen en in de uithouder plaatsen) Daarna de as weer door de uithouder, terug op zijn plek. Daarvoor moet de Kabola kachel wel van zijn plek, dus een zware klus. Daarna was het de beurt aan alle RVS beslag hek- en speekstoel om vliegroest, kit en andere onregelmatigheden te verwijderen waarna er pas gepolijst kon worden. Zelfs een nieuw heklicht werd gereedgemaakt voor montage.
Ineke had het “verfproject”. De bakskisten in de kuip en de voorpiek, waren open dus goed bereikbaar voor een uitgebreide sopbeurt, schuren en weer in de daarvoor bestemde Epifanes primer te zetten. Daarna waren diverse kasten in de slaaphut aan de beurt voor een frisse nieuwe laag verf. De aluminium mastkraag had ook 43 jaar op d
e plek gezeten en vroeg om een grote onderhoudsbeurt. Helemaal verfvrij maken, schuren en vetvrij maken was een flinke klus. Daarna met Hammerite opnieuw opbouwen van de laagdikte. De RVS-bouten en ringetjes kregen ook een grondige schoonmaakbeurt en kunnen weer herbruikt worden. Helaas hebben we geen foto’s gemaakt van onze eigen projecten. Dat komt de volgende keer wel weer. Zo waren er ontelbare kleine dingen die “even” werden gedaan. Vaak begonnen we de dag met het opruimen van de boot. De zaagsel resten etc. ruimden we dan weg en daarna de stofzuiger erdoor. Zo konden we in een opgeruimde boot allemaal weer aan de slag. Het werkt een stuk aangenamer als er tussen door even opgeruimd wordt.
Op 9 juni waren alle nieuwe spanten geplaatst en goed vastgeplakt en uitgehard. De eerste multiplex plaat van 12mm kon er opgelegd worden. Doordat het grote platen zijn is het werken “met grote stappen gauw thuis”. Op de maandag toen we om half 9 de loods inkwamen, zagen we dat Gert op vrijdag na ons vertrek nog een paar platen erbij gelegd had. Elke plaat wordt gelegd, afgetekend en op maat gezaagd en vervolgens gekeken of het past. Een paar “tijdelijke ”schroeven houden de plaat op de plek. Zo ging het plaat voor plaat. (klik op collage voor ware grootte)
Op donderdag 11 juni hadden wij een vrije dag. Vrijdags zagen we dat bijna overal het dek dicht was, alleen de boeg en een klein stukje achter de kuip moest nog. Het werk was flink opgeschoten en het lijkt of Gert bijna kan beginnen met het teakdek leggen. (klik op collage voor ware grootte)
Zo lijkt het wel voor een leek, maar Gert legt aan ons uit dat hij nu pas de uiteindelijk vorm kan aftekenen en plaat voor plaat op maat zagen. Dus alle platen gaan er eerst weer af voor de volgende stap; het prepareren van de ondergrond, ook nog een hele klus. Wel is het tijd om alle gebruikte gereedschappen en benodigdheden die niet meer nodig zijn, van het dek te halen. 
Riens en Gert nemen die taak op zich.
Ineke gaat het vrijgekomen dek vegen en met de stofzuiger bewerken. Heerlijk is dat om weer over ons dek te lopen! Zelf voelen we ook dat het een stuk steviger is geworden. Nadat het dek opgeruimd en schoon is, worden er door Gert aantekeningen op gemaakt. Zowel aan dek als onderdeks (waar komt het boegbeslag, het luik en de mast etc.) wordt beschreven.
Na het weekend gaan alle platen er weer af en wordt de ondergrond van alle raakvlakken schoongemaakt, geschuurd om alle onregelmatigheden te verwijderen. Daarna kunnen de platen pas met epoxylijm worden behandeld om in positie gebracht en direct vastgeschroefd/gebout te worden. Dat is een precisie klus voor 2 man; Gert aan dek voor positioneren van bouten en één van ons onderdeks om de ringen en moertjes aan te brengen.
Gisteren vrijdag 12 juni zijn wij om 14 uur gestopt en zijn heel benieuwd hoe ons Zeezwaluwtje er maandag morgen uitziet en hoe onze werkzaamheden er volgende week uit zullen zien. We horen het wel van Gert als we ons op maandag melden. Eerst gaan we genieten van ons vrije weekend!
Riens en Ineke
Wordt vervolgd
We varen niet zoveel dit jaar zoals jullie lezen maar de afgelopen winter in de Oosterhaven maken we toch mooie dingen mee. Daarvan kan je alles lezen in de digitale Oosterhaven Nieuwsblad voor winterliggers. De laatste editie nr 8 is hier te lezen. Voor alle jaargangen ga naar de tab “Het Oosterhaven Nieuwsblad“. Veel plezier met lezen!
verflagen beginnen. En hier en daar wat andere kleine klusjes die op dat moment nog op de “to-do-list” staan.
Het is alweer halverwege de feestmaand december, de donkerste 
maand van het jaar. Gelukkig is er overal wel licht in die donkere uren.
Ook binnen in de Zeezwaluw is het versiert. Geen uitbundige verlichting maar gewoon gezellig samen met de opgehangen gouden en zilveren ballen. De parkieten moeten nl ook los kunnen vliegen. De eerste dag “hing” het vrouwtje even in een slinger van kerstballen, ze dacht dat ze daar kon zitten. Mooi niet dus. Daarna is het niet weer gebeurd.
Ook in de Stad Groningen is het verlichtingsfeest losgebarsten. Het gratis evenement “
Het scheepvaartmuseum was gedurende deze dagen gratis te bezoeken. WWV was van 13 t/m 15 december, jammer dat het niet langer was.
De winkels zijn onder handbereik en Riens is alweer druk bezig met recepten uitzoeken voor de Kerst. Uit de talloze mogelijkheden hebben we een keus moeten maken voor de 2 kerstdagen (en tig dagen voor de gebruikelijke restjes). Best een moeilijke beslissing hoor! In januari zullen we de gekozen recepten (als ze lekker waren) weer op de pagina “
gemaakt. De eerste vaartocht wordt richting werf. Ons Zeezwaluwtje heeft een broodnodige schoonmaakbeurt nodig en daarna een paar lagen nieuwe antifouling.
maar aan het eind begrijpen jullie alles. Het begon allemaal met de ontmoeting van Marten, een medezeiler die zijn zeilboot Laska voor de winter op de kant in Lauwersoog heeft staan.
28 november was voor ieder een geschikt moment. We hadden alle spullen gereed gezet, Riens zou mee voor een “rondje shoppen” in Groningen terwijl Ineke in die tijd even met de bus naar de supermarkt op en neer zou gaan. Mooi geregeld dachten we. Maar nix bleek minder waar, Marten had de 28ste een hele dag gepland samen met ons. ‘s ochtends een rondje Groningen, lunchen in Middelstum en dan ’s middags een bezoek aan de Hippolytuskerk met het bijzondere carillon in Middelstum. Daar hadden we beiden natuurlijk wel oren naar!
Nog verder omhoog via steeds smaller wordende trappen (geen sinecure voor 2 zeeschuimers) tot een ruimte waar de 4 uurwerken (elke zijde van de toren 1) zijn. Eén van de luikjes die open kunnen is voor de gigantisch lange vlaggenstok met vlag. 
Met een speciaal systeem wordt op feest- en bijzondere dagen de vlag naar buiten gestoken. Pas is de oude (zware) houten vlaggenstok vervangen door een lichtere aluminium versie. Het geheel ziet er nu piekfijn uit!
Hier bespeelt de beiaardier het handklavier voor speciale concerten, terwijl de toeschouwers in de kerk zitten te luisteren. De beiaard is ingericht met een zogenaamd “broeksysteem”. Dit is een eenvoudig draden stelsel tussen de toets en de klepel. Daar is dus die klepel uit dit verhaal! Zie tekening ter verduidelijking.
Niet alleen wij vonden dit indrukwekkend, ook hele kolonies vliegen hadden deze ruimte als winterwoonplaats gekozen. Ze zaten zelfs op de bollen van het handklavier.
geleerd over klokken, klepels, carillons, commissies en oude kerkgebouwen. Nog even alle (zware) inkopen via de lijnenlift aanboord hijsen en wij onszelf via de ladder. De laatste trap voor van vandaag!
Welkom aan boord SY Zeezwaluw 