De Zeezwaluw in de renovatie deel 7 (Pdf)
De renovatie van de Zeezwaluw is nog niet afgerond, maar het vordert gestaag en ze wordt steeds mooier. Aan het teakdek kun je goed zien hoe ver het is en hoe mooi het wordt. Ze wordt weer een plaatje, dat beloven we jullie.
De planken teakhout worden nog steeds, één voor één ingeplakt en het lijfhout tegen de opbouw aan is een heel stuk gevorderd. Het lijfhout heeft mooie vloeiende lijnen net als het lijfhout bij de voetrail. Ook dit lijfhout is kunstig gemaakt, de delen zijn weer volledig verlijmd (D4 voor ingewijden) zonder schroef verbinding. In het vlakke gedeelte is een ruimte gevreesd waar de basis van de opstaande rand precies in past. Na schuren en lakken zal ook daar amper een naad zichtbaar zijn. Er is bijna niets meer te zien van de onderlaag van multiplex. Veel werk is verzet aan ons dek. (Klik op collage voor vergroting)
Wat je niet ziet is al het werk er omheen. Het voorbereiden, gereed maken/zetten en de ontelbare miniprojectjes starten en afronden. Zoals jullie zagen in eerdere delen, waren de plafonds in de opbouw en de betimmering rondom de 
raampjes verwijderd, voor we iets van het dek konden demonteren. Veel wat op de opbouw stond was door het plafond heen vast gebout. Zonder plafond konden we pas bij de moeren om; de 2 teak handrail aan dek, RVS-handrail bij het luik en het luik zelf te verwijderen. Ook de grootschootlieren op de opbouw waren stevig verankerd evenals de grootschootoverloop rail. Alles moest eraf want we wilden de opbouw ook een facelift geven. Ze was net zo “vermoeid” en had bijna net zoveel craquelé als het kapje. Wat op de plek kon blijven waren de teakhouten bases van de lieren, grootschoot overlooprail en de stoel van het reddingsvlot. De teak handrail was eveneens aan het eind van de levensduur. Inmiddels heeft Gert 2 hele mooie nieuwe handrails gemaakt die het dekje weer veilig gaan maken.
Terwijl Gert met het teak aan dek aan het stoeien was en Riens met de demontage, hield Ineke zich bezig met onderdelen van de facelift. Het kapje schuren en in de 4x in de Alexseal zetten waarna Jannie het overnam om het af te lakken met 3 lagen Epifanes polyurethaan. Dat is een secuur werkje en Jannie is daarin veel geroutineerder dan Ineke. (Klik op collage voor vergroting)
De binnenbetimmering rond de raampjes had redelijk wat “vocht schade” opgelopen in de loop der jaren. Omdat het fineerhout is, was schuren en lakken geen keus. Het zou niet mooi worden en niet aan de “Zeezwaluw standaard” voldoen. Maar na flink schuren en aanbrengen van 2 lagen primer en 4 lagen off-witte verf van de Gamma, zorgden voor een mooi resultaat. zie de foto’s. (Klik op collage voor vergroting)
Binnen in de boot kan Gamma verf (op waterbasis) wel, maar voor de buitenkant wordt altijd verf op polyurethaan of mono urethaan basis gebruikt. Zoals je ziet op de fotos is de oude betimmering weer mooi opgeleukt en zal ook bijdragen aan een lichtere kajuit. Ondertussen werd ook hier en daar een kast geverfd terwijl de plankjes beneden een verfbeurt ondergingen. Daar konden ze ongestoord drogen.
Riens was intussen met allerlei technische vraagstukken bezig, waarbij het internet van groot belang was. Na 43 jaar bleken de 2 vluchtluiken ook een beetje aftands geworden (o.a. gecorrodeerde randen, craquelé in het polycarbonaat en gare rubbers). Daarvoor wilden we vervanging. In de douche ruimte zat nog 1 prisma voor licht inval. In 2009 hadden we al 1 prisma vervangen i.v.m. regelmatige lekkage door verschil in uitzetting van het glas en het houten dek. (Klik op collage voor vergroting)
Ook deze laatste prisma moet nu helaas het veld ruimen, zodat er 2 dezelfde luikjes in de doucheruimte kunnen worden geplaatst. Het kleine bolle lucht-happertje heeft geen functie meer en kan vervallen. Weer een gat minder in het dek.
Alle nieuwe luiken krijgen een hor zodat ze open kunnen staan, zonder dat onze parkieten daardoor de vleugels nemen. De zeerailing scepters rammelden (metrische scepter in een Imperial voetje) en bleken redelijk krom
(behulpzame badgasten bij de aanlegsteiger) en worden vervangen. Zo waren er ontelbare grote en kleine zaken waarover we een beslissing moesten nemen. Zoals isoleren van het (nu niet) geïsoleerde dek, wordt nu wel gedaan. Etc. etc. Oude materialen terugplaatsen of nieuwe aanschaffen. Veelal werd dat nieuw. Wanneer je iets hebt losgehaald en het goed bekijkt, heeft corrosie toch flinke invloed gehad op veel materialen (RVS en aluminium) zoals bij; de genua- , fokkerails en kikkers. Op het nieuwe teakdek de 43 jaar oude aangetaste materialen terugplaatsen, wilden we niet. Riens kon alles uitzoeken en veel materialen kan Gert bestellen bij zijn inkooppunten en anders bestelde Riens het direct via het internet. Aflevering was geen probleem. Zo waren we lekker bezig met nadenken en uitzoeken over wel-niet.
Intussen is Gert weer flink opgeschoten met het dek zoals op de foto’s van afgelopen donderdag en vrijdag, is te zien. De aansluiting van de teakplanken in het midden van de boot is samengekomen met het aanbrengen van de geweldig mooie visgraat. Het voordek krijgt daarmee een heel mooi aanzicht. Zoals jullie zien, krijgt de Zeezwaluw elke dag weer een beetje meer teakdek. Vrijdag is zelfs het BB-gangboord al licht geschuurd.(vlekjes verwijderen en egaliseren) (Klik op collage voor vergroting)
Gert adviseerde ons om het multiplex aan de binnenzijde van de boot te beschermen met epoxy tegen winterse condens. Dat hebben we samen in 2 dagen gefixed. Je moet het echt met 2 personen doen want de “pot life” van deze Epoxy was 15 min! 1 mengt de hoeveelheid die de 2de persoon in 15 min mogelijkerwijs kan aanbrengen. Voor Riens was het een beetje uitzoeken hoe snel Ineke kon schilderen met een kwast, voordat het te stroperig werd. Het werd een steile leercurve hoor. 
Met een te kleine kwast blijk je de epoxy niet snel genoeg te kunnen aanbrengen en blijft er té veel epoxy in de pot zitten. Na letterlijk 15 min, is het restant gloeiend heet en begint het te roken! Een 5cm brede kwast bleek wel prima te werken. Epoxy met een roller aanbrengen, werkt bij deze klus niet omdat tussen de spanten de vakken gevuld moeten worden. Met de roller bereik je de randjes en hoekjes niet. Deze job is ook met gezamenlijke inspanning goed gelukt. Het plafond is/hoort nu watervast te zijn. Zeker als daar ook nog speciaal isolatiemateriaal tegenaan komt.
Gert en Jannie gingen nog een weekje op vakantie (hun zomervakantie was slechts 2 weken) en wij wilden in die week aan dek gaan werken, omdat we niemand in de weg zouden lopen. Er werd een strakke planning gemaakt om de week zo optimaal te kunnen benutten. De kuip moest nog 2 x in de Alexseal (primer die craquelé vult) en het dekje van de opbouw wilden we ook afronden. Het dekje stond al in 3 lagen Alexseal. Volgens de datasheet van Epifanes zijn 3 lagen Polyurethaan nodig voor een goede opbouw van verfdikte. Eerst de Alexseal schuren voor er 3 lagen Epifanes polyurethaan hoogglans konden worden aangebracht. Omdat het net zo zou gaan glimmen als het kapje, hadden we onze twijfels of we dat voor het dekje mooi zouden vinden. We kunnen het testen omdat er voor de verfsterkte toch minstens 2 lagen polyurethaan hoogglans op moeten. Werkwijze: 1 x inrolleren, 1 dag wachten en daarna nog 1 laag aanbrengen. De 4de dag werden we bijna verblind, zo glom het! (Klik op collage voor vergroting)
We werden dus bevestigd in wat we dachten. In ons vooronderzoek hadden we gelezen dat er mono urethaan met zijdeglans afwerking over de polyurethaan aangebracht kan worden. (andersom polyurethaan over mono kan niet) Dus op de Zeezwaluw zijn de volgende 2 lagen off-witte Epifanes mono urethaan met zijde glans aangebracht. Na de eerste laag had het al een iets minder prominente glans. De 2de laag gaf precies wat we zo graag wilden, een beschaafde glans. We vinden het ook fijn dat we in de toekomst zelf, eventuele kleine beschadigingen van de mono-Epifanes, redelijk simpel kunnen herstellen. De verschillen in hoogglans en matglans is op onderstaande foto’s goed te zien. (Klik op collage voor vergroting)
Op de dagen dat we niet met het dekje bezig waren, hebben we samen de kuip 2 x in de Alexseal gezet. 
Dat is een flink karwij met alle rondingen, hoekjes, geulen (van de deksels) beslag, opstaande- en liggende vlakken. Boot yoga, noemen ze als je op een heel klein oppervlak met een roller en kwast te keer te moet gaan, zonder dat je in net geverfde stukken gaat staan. Maar de klus is met volle tevredenheid afgerond. Nu is het wachten tot we de kuip kunnen schuren en in 2 lagen Epifanes polyurethaan en 2 à 3 lagen Epifanes mono urethaan kunnen aanbrengen. Dat zal pas lukken als alle dek werkzaamheden zijn afgerond en er geen geloop in/door de kuip is. Na de gedane arbeid hebben we ter bescherming, het dekje en de kuip afgedekt met yogamatjes.
Afgelopen donderdag konden we toch nog aan dek werken terwijl Gert op het voorschip bezig was.
Hij had eerst op verzoek van Riens even de teak basis van de lieren en grootschoot overloop met de bandschuurmachine bewerkt. Daarna werd door ons de ronde zijkanten met de hand geschuurd. Nu is het weer (redelijk) bruin teakhout. Waarna de overlooprail weer kon worden gemonteerd, zonder geklieder van kit waar het niet hoort. Tussen de bedrijven door heeft Riens ook nog alle afsluiters bekeken (en goedgekeurd) en de kielnaad alweer schoongemaakt en gekit.
Ineke haar handje is weer voor 80% inzetbaar, alleen zwaar tillen en bepaalde bewegingen gaan nog wat moeizaam, maar de handoefeningen en gewoon gebruik van de hand, moet de hand steeds soepeler maken. Dus we blijven oefenen. Fietsen wel weer!
Hoe het verder met onszelf gaat? Na ruim 7 maanden (voor ons) hard werken aan ons bootje, heeft het ons een stuk lichter en soepeler gemaakt. We zijn beiden een aantal kilo’s (wsch. vet) kwijtgeraakt, dus de waterlijn hoeft niet opgehoogd te worden. In de van alle gemakken voorziene stacaravan, komen we na gedane arbeid heerlijk tot rust en genieten van de prachtige omgeving. De huidige herfsttooi is schitterend.
In de herfstcollage zie je de soorten paddenstoelen die rondom ons oppoppen. Met deze herfstgroet sluiten we deel 7 van de renovatie af.
Wordt vervolgd
Riens en Ineke
We varen niet zoveel dit jaar zoals jullie lezen maar de afgelopen winter in de Oosterhaven maken we toch mooie dingen mee. Daarvan kan je alles lezen in de digitale Oosterhaven Nieuwsblad voor winterliggers. De laatste editie nr 8 is hier te lezen. Voor alle jaargangen ga naar de tab “Het Oosterhaven Nieuwsblad“. Veel plezier met lezen!
verflagen beginnen. En hier en daar wat andere kleine klusjes die op dat moment nog op de “to-do-list” staan.
Het is alweer halverwege de feestmaand december, de donkerste 
maand van het jaar. Gelukkig is er overal wel licht in die donkere uren.
Ook binnen in de Zeezwaluw is het versiert. Geen uitbundige verlichting maar gewoon gezellig samen met de opgehangen gouden en zilveren ballen. De parkieten moeten nl ook los kunnen vliegen. De eerste dag “hing” het vrouwtje even in een slinger van kerstballen, ze dacht dat ze daar kon zitten. Mooi niet dus. Daarna is het niet weer gebeurd.
Ook in de Stad Groningen is het verlichtingsfeest losgebarsten. Het gratis evenement “
Het scheepvaartmuseum was gedurende deze dagen gratis te bezoeken. WWV was van 13 t/m 15 december, jammer dat het niet langer was.
De winkels zijn onder handbereik en Riens is alweer druk bezig met recepten uitzoeken voor de Kerst. Uit de talloze mogelijkheden hebben we een keus moeten maken voor de 2 kerstdagen (en tig dagen voor de gebruikelijke restjes). Best een moeilijke beslissing hoor! In januari zullen we de gekozen recepten (als ze lekker waren) weer op de pagina “
gemaakt. De eerste vaartocht wordt richting werf. Ons Zeezwaluwtje heeft een broodnodige schoonmaakbeurt nodig en daarna een paar lagen nieuwe antifouling.
maar aan het eind begrijpen jullie alles. Het begon allemaal met de ontmoeting van Marten, een medezeiler die zijn zeilboot Laska voor de winter op de kant in Lauwersoog heeft staan.
28 november was voor ieder een geschikt moment. We hadden alle spullen gereed gezet, Riens zou mee voor een “rondje shoppen” in Groningen terwijl Ineke in die tijd even met de bus naar de supermarkt op en neer zou gaan. Mooi geregeld dachten we. Maar nix bleek minder waar, Marten had de 28ste een hele dag gepland samen met ons. ‘s ochtends een rondje Groningen, lunchen in Middelstum en dan ’s middags een bezoek aan de Hippolytuskerk met het bijzondere carillon in Middelstum. Daar hadden we beiden natuurlijk wel oren naar!
Nog verder omhoog via steeds smaller wordende trappen (geen sinecure voor 2 zeeschuimers) tot een ruimte waar de 4 uurwerken (elke zijde van de toren 1) zijn. Eén van de luikjes die open kunnen is voor de gigantisch lange vlaggenstok met vlag. 
Met een speciaal systeem wordt op feest- en bijzondere dagen de vlag naar buiten gestoken. Pas is de oude (zware) houten vlaggenstok vervangen door een lichtere aluminium versie. Het geheel ziet er nu piekfijn uit!
Hier bespeelt de beiaardier het handklavier voor speciale concerten, terwijl de toeschouwers in de kerk zitten te luisteren. De beiaard is ingericht met een zogenaamd “broeksysteem”. Dit is een eenvoudig draden stelsel tussen de toets en de klepel. Daar is dus die klepel uit dit verhaal! Zie tekening ter verduidelijking.
Niet alleen wij vonden dit indrukwekkend, ook hele kolonies vliegen hadden deze ruimte als winterwoonplaats gekozen. Ze zaten zelfs op de bollen van het handklavier.
geleerd over klokken, klepels, carillons, commissies en oude kerkgebouwen. Nog even alle (zware) inkopen via de lijnenlift aanboord hijsen en wij onszelf via de ladder. De laatste trap voor van vandaag!
Zo halverwege de maand december met de Kerstversiering en schitterende verlichting overal, overdenk je toch zo nu en dan het afgelopen jaar. 2021 was een jaar waarin veel gebeurde i.v.m. Corona, dat weet iedereen en behoeft geen beschouwing meer van ons.
Voor het eerst in 19 jaar hebben we weer een volledig jaar in Nederland doorgebracht. Voor ons geen straf, zeker niet in het mooie Groningen en de fijne jachthaven bijna in het centrum van de stad. Het was wel even wennen aan de kou, zeker in februari met temperaturen van -15°C. Bijzonder om de schaatsgekte weer mee te maken en te zien hoe de enthousiastelingen naast ons bootje de schaatsen onder bonden en zwierend hun rondjes op de stadsgrachten (diepen) begonnen. Sneeuw en hagelstormen kwamen en gingen in de donkere wintermaanden, maar ons kacheltje hield ons lekker warm.In de lente en zomer, met een zonnetje maar ook met meer regen dan ons lief was, konden we weer genieten van het “buitenleven” in de kuip en de lange avonden met daglicht. De herfst met harde ZW-wind kwam gelukkig redelijk laat. Nu is de winter weer aangekomen maar echt koud (vriezen) is het nog niet.
Intussen hebben we ons het hele afgelopen jaar prima vermaakt.
In 2022 zijn we er gewoon weer met “Het Zeezwaluw Suffertje” en de Reisverhalen.
