Transformatie van Zee- naar Boerenzwaluwen (PDF)
De titel van dit derde Zeezwaluw Suffertje vraagt om wat uitleg, denken we. Zoals we in het vorige Suffertje lieten weten, zouden we op 27 maart de overstap van boot naar stacaravan maken. Hoe noem je deze verplaatsing nu, “verhuizen” kan je het niet noemen, want ….
Volgens Wikipedia is: “Een verhuizing of verhuis het proces waarbij een huishouden of een persoon diens woning verlaat en zich in een andere woning vestigt”.
Echter, wij verplaatsen ons ook van de ene leefplek naar de andere maar niet naar een huis! Maar net als met verhuizen, gaat dat ook gepaard met harde arbeid en veel organiseren. De spullen vanuit de boot op het voordek zetten, van het dek op de steiger aangeven en van de steiger op de kade zetten en daarna kan het pas in de auto worden geladen.
Vanaf de 27ste maart, zijn we dus tijdelijk zeezwaluwen af en boerenzwaluwen in Kropswolde in het Groninger landschap geworden. Net als de boerenzwaluw die zijn/haar nestje bouwt op rustige plaatsen, gaan wij dat ook doen. Van stad naar platteland is weer eens heel wat anders!
Even terug naar het harde werken en veel organiseren. Met name, het bepalen wanneer beginnen we onderdeks met het inpakken van de “24-jaar gehamsterde/vergaarde inhoud van de Zeezwaluw”. Wat kunnen we doen als we nog aanboord wonen en wat absoluut niet.
Binnen moeten de plafonds worden verwijderd, omdat dan alleen de bouten van al het aan dek geschroefde RVS bereikbaar worden. Dat kan niet zolang we aanboord wonen, dan wordt het onleefbaar, want alles aan het plafond en wanden moet daarvoor nog verwijderd worden. Ook alle kasten met toegang naar de bouten, moeten leeg. Met de kasten konden we beginnen met leeghalen en scheiden wat naar de opslag moet en wat meegaat. De hoeveelheid moest hanteerbaar blijven om de kratten, bakken en tassen in de voorpunt of in de slaaphut op de loods kooi te kunnen stapelen. Daar hebben we maar geen foto’s van gemaakt, hahaha! De kajuit bleef daardoor netjes en gezellig.
Riens was intussen al begonnen met dek doorvoeren (GPS, AIS etc.) los te maken. De kabels met een gelijdelijn verbinden en naar binnen te manoeuvreren of te verwijderen als ze straks overbodig zijn. Zo waren er ontelbare grote en kleine klussen die veel tijd namen. Zoals voorbeeld: het kabeltje van het heklicht verwijderen waarvoor de bakskist 2 x helemaal leeg en weer ingepakt moest worden omdat Riens in de bakskist zittend de klus moest klaren. 2 dagen werk en je ziet er nu nix van!
We wisten dat de stacaravan helemaal ingericht was, maar nog niet precies wat er allemaal was. Bij de keuzes; wat kan aanboord blijven, wat gaat naar de opslag en wat moet mee was het niet echt lastig. Verplaatsbaar huisraad hebben we aan boord niet, kleding moest mee en uiteraard ook onze favoriet de airfryer. Het gereedschap en alle verfspullen mogen gelukkig blijven. Dat hebben we nog hard nodig. De rest konden we pas beslissen na de 27ste maart.
Van tevoren (februari) stond voor Riens nog 2x een staaroperatie gepland, welke door ziekte van de operateur, 3 weken verplaatst werden. De planning werd daardoor erg compact. Op 25 maart hebben we voor 6 dagen een uit de kluiten gewassen personenwagen, een Toyota Corolla gehuurd. We konden er mee naar Grou (voor de operatie). Op de 27ste konden we al een flinke lading naar de stacaravan meenemen (op de neergeklapte achterbank en kofferruimte). De dingen die we misten of graag mee wilden nemen, konden daarna met elke rit worden meegenomen.
Onze opslag spullen werden verzameld en in 2 ritten naar de opslag van vrienden gebracht. Hun auto heeft ook nog een keer meegeholpen om alles daar in een keer te krijgen. We werden tussendoor bij hen verwend met heerlijke koffie mét. De auto werd de 31ste maart weer ingeleverd. Na inlevering zijn we naar de boot in de Oosterhaven gegaan om de fietsjes op te halen. Voor ons was het voor het eerst om fietsjes mee te nemen in de trein. Alles werkte perfect, zelfs de lift op het station. Op station Kropswolde eruit en fietsend (met bomvolle rugzakken en Riens nog een grote fietspomp met spanbanden aan de buitenkant geknoopt) naar het stacaravan park “De Leine”. Het is iets meer dan 4 km. Nu met op de elektrische fietsjes was dat geen enkel probleem. Daarna nog 1 x op en neer treinen naar de Oosterhaven voor wat kleine klusjes.
Op 2 april, hebben we een “vrije dag”, van slepen, sleuren, inpakken, tillen, uitpakken, inruimen etc. genomen Dat hadden we beiden wel nodig! Om af te kikken zijn we toch nog even op de fiets naar de dichtstbijzijnde Jumbo getogen. Het was een ritje van 8km heen en terug. Google Maps leidde ons over een schitterend fietspad dwars door een “bos” waar een eekhoorntje voor ons uit wegrende maar de grauwe ganzen niet bang voor ons waren.
Nu even wat meer over onze nieuwe woonplek
De caravan heeft een houten omheining (geen inkijk) en een mooie waranda aan de zijkant met 2 zitjes. Een terras aan het watertje (slootje) waar binnenkort ook nog een mooie tafel neergezet wordt door de eigenaresse. Er is een mooi afsluitbaar huisje/schuurtje voor de fietsjes. (klik op de collage voor ware grootte)
Het (sta)caravanpark De Leine te Kropswolde, heeft een nieuwe eigenaar en er is nog veel onduidelijk hoe het park zich gaat ontwikkelen. Het is namelijk al een ouder complex. Voor ons geen probleem want we hebben voor 6 maanden gehuurd. Echter de eigenaren van de stacaravans leven in onzekerheid. Er zijn al veel kavels leeg omdat mensen hun eigen plan getrokken hebben en naar elders verkasten. Onze stacaravan is van alle gemakken voorzien, eenvoudig ingericht, grote leefruimte, 2 slaapkamers, douche en keuken, dus alles wat we nodig hebben is aanwezig. Wanneer je al 24 jaar op een bootje woont ben je gewend aan “eenvoudig” leven. Wij zijn nu dolgelukkig met de grote koelkast en vriezer met de privé wasmachine en douche. De kachel werkt op gas net als de geiser voor warm water. Geen 12V elektrisch maar 220V everywhere.(klik op de collage voor ware grootte)
De parkieten werden met de eerste lading overgebracht. Een doek over de kooi zodat ze niet zouden schrikken en rustig in de auto vervoerd konden worden. Zodra de kooi met de parkieten binnen een plekje gevonden had, ging de doek eraf. Nu konden ze even vanuit de vertrouwde kooi, een dagje hun nieuwe omgeving verkennen. De 2de dag ging het deurtje pas open. Het duurde nog geen 10-tellen of ze waren eruit en vlogen rondjes door de giga-ruimte die ze ineens tot hun beschikking hadden. Hun favoriete plek is op één van de plafondlampen, daar kunnen ze goed in de gaten houden wat er allemaal gebeurt. Ook ons houden ze goed in de gaten wat we doen en niet toevallig de kooi sluiten als ze beiden binnen zitten. De boerenzwaluwen en de parkieten hebben het hier wel naar de zin …. een kinderhand is gauw gevuld. (klik op de collage voor ware grootte)
Binnenkort gaan we de Zeezwaluw overvaren naar Foxham, waar ze uit het water gehesen wordt, van haar mast ontdaan en op de kar de loods bij Heerlien wordt ingereden. Dan begint de grote klus pas echt. Daarover meer in het volgende Zeezwaluw Suffertje.
Wordt vervolgd
We reizen niet meer zo ver als vroeger, maar maken wel leuke dingen mee in onze winterhaven de Oosterhaven te Groningen. Veel is beschreven in het digitale Oosterhaven Nieuwsblad, de nieuwste, de de laatste editie kun je lezen als je HIER klikt. Wat er dit jaar nog meer geschreven is, kun je lezen onder de nieuwe Tab: Het Oosterhaven Nieuwsblad Geniet van onze winterwaardigheden.
Klik HIER voor de verzamelde Zeezwaluw Suffertjes uit 2026
Onder de tab Kombuisgeheimen zijn nieuwe recepten te vinden onder “Feestelijke recepten” surf er heen en je kan smullen!
verflagen beginnen. En hier en daar wat andere kleine klusjes die op dat moment nog op de “to-do-list” staan.
Het is alweer halverwege de feestmaand december, de donkerste 
maand van het jaar. Gelukkig is er overal wel licht in die donkere uren.
Ook binnen in de Zeezwaluw is het versiert. Geen uitbundige verlichting maar gewoon gezellig samen met de opgehangen gouden en zilveren ballen. De parkieten moeten nl ook los kunnen vliegen. De eerste dag “hing” het vrouwtje even in een slinger van kerstballen, ze dacht dat ze daar kon zitten. Mooi niet dus. Daarna is het niet weer gebeurd.
Ook in de Stad Groningen is het verlichtingsfeest losgebarsten. Het gratis evenement “
Het scheepvaartmuseum was gedurende deze dagen gratis te bezoeken. WWV was van 13 t/m 15 december, jammer dat het niet langer was.
De winkels zijn onder handbereik en Riens is alweer druk bezig met recepten uitzoeken voor de Kerst. Uit de talloze mogelijkheden hebben we een keus moeten maken voor de 2 kerstdagen (en tig dagen voor de gebruikelijke restjes). Best een moeilijke beslissing hoor! In januari zullen we de gekozen recepten (als ze lekker waren) weer op de pagina “
gemaakt. De eerste vaartocht wordt richting werf. Ons Zeezwaluwtje heeft een broodnodige schoonmaakbeurt nodig en daarna een paar lagen nieuwe antifouling.
maar aan het eind begrijpen jullie alles. Het begon allemaal met de ontmoeting van Marten, een medezeiler die zijn zeilboot Laska voor de winter op de kant in Lauwersoog heeft staan.
28 november was voor ieder een geschikt moment. We hadden alle spullen gereed gezet, Riens zou mee voor een “rondje shoppen” in Groningen terwijl Ineke in die tijd even met de bus naar de supermarkt op en neer zou gaan. Mooi geregeld dachten we. Maar nix bleek minder waar, Marten had de 28ste een hele dag gepland samen met ons. ‘s ochtends een rondje Groningen, lunchen in Middelstum en dan ’s middags een bezoek aan de Hippolytuskerk met het bijzondere carillon in Middelstum. Daar hadden we beiden natuurlijk wel oren naar!
Nog verder omhoog via steeds smaller wordende trappen (geen sinecure voor 2 zeeschuimers) tot een ruimte waar de 4 uurwerken (elke zijde van de toren 1) zijn. Eén van de luikjes die open kunnen is voor de gigantisch lange vlaggenstok met vlag. 
Met een speciaal systeem wordt op feest- en bijzondere dagen de vlag naar buiten gestoken. Pas is de oude (zware) houten vlaggenstok vervangen door een lichtere aluminium versie. Het geheel ziet er nu piekfijn uit!
Hier bespeelt de beiaardier het handklavier voor speciale concerten, terwijl de toeschouwers in de kerk zitten te luisteren. De beiaard is ingericht met een zogenaamd “broeksysteem”. Dit is een eenvoudig draden stelsel tussen de toets en de klepel. Daar is dus die klepel uit dit verhaal! Zie tekening ter verduidelijking.
Niet alleen wij vonden dit indrukwekkend, ook hele kolonies vliegen hadden deze ruimte als winterwoonplaats gekozen. Ze zaten zelfs op de bollen van het handklavier.
geleerd over klokken, klepels, carillons, commissies en oude kerkgebouwen. Nog even alle (zware) inkopen via de lijnenlift aanboord hijsen en wij onszelf via de ladder. De laatste trap voor van vandaag!
Welkom aan boord SY Zeezwaluw 