2026 -14 Het Laatste Nieuws

De Zeezwaluw in de renovatie deel 9 (Pdf)

Hoe ver is het nu eigenlijk met de Zeezwaluw zullen jullie onderhand wel denken…. Echter in onze jeugd hebben wij geleerd dat alle mooie dingen langzaam gaan. Dus heb geduld, want de Zeezwaluw wordt/is weer helemaal gezond en prachtig!!

We zijn ook al helemaal ingeburgerd in ons nieuwe onderkomen op vakantiepark Meerwijck. Al onze eigen spullen hebben weer een plek gekregen, de zithoek is heerlijk luxe, de kombuis is van alle gemakken voorzien (zelfs een afwasmachine en magnetron die we nog nooit hebben gehad), een grote eettafel, luxe badkamer en een heerlijk bed om op uit te rusten. Zelfs de parkieten hebben het naar de zin. Het duurde even voor ze de juiste aanvliegroute naar hun favoriete plek hadden gevonden. Na enkele testrondes kozen ze opnieuw voor een lamp. Geen verrassing want het is het hoogste punt om van daaruit alles perfect in de gaten houden. Het enige nadeel is dat we keukenrol papier over onze laptops moeten leggen, als we er op bezig zijn. Soms poepen ze heel precies en landt de sh.t op het scherm en zakt heeeel langzaam naar beneden …… Maar we werken er omheen en accepteren het omdat ze graag zitten waar wij zijn.

Inmiddels is het november geworden en zijn we al bijna 7 maanden hard aan het buffelen in de loods van Heerlien Jachtbetimmeringen. Voorafgaand aan die 7 maanden, waren we ook al 6 weken bezig. In februari waren we al begonnen met de voorbereiding van dit dek-project. Er moest worden bedacht welke spullen naar de opslag moesten, welke zaken mee naar de stacaravan en wat gewoon aanboord kon blijven. Zodra ze weer in het water ligt en we haar terug hebben gevaren naar haar winterplek in de Oosterhaven, hebben wij nog zeker 2 weken nodig om haar weer schoon te maken en in te richten voor bewoning. Maar met de kerst zitten we er zeker weer gezellig bij.

Intussen is het dek van de Zeezwaluw helemaal met teak belegd en alle mahonie lijfhouten aangebracht. Ons achterdekje (het kontje) is nog nooit zo mooi geweest! Ze heeft een mooie visgraat in het midden gekregen. Rondom het lijfhout en een stevig blok op de BB en SB achterkant is gereserveerd voor de kikkers en maakt het geheel af. Er is zelfs al een mooi nieuw vloertje in de kuip gelegd. Op de foto is het geschuurd en gefreesd maar moet er nog gekit worden en is inmiddels gedaan. (Voor ware grootte klik op collage)

Alle teak is daarna gekit en geschuurd en ziet er gelikt uit! Daarna kon het grote gereedschap van het dek verhuizen naar Gert’s houtwerk dek.

Project romp schilderen

Zoals jullie weten hebben wijzelf 2 jaar geleden op de kant in Lauwersoog de romp in de openlucht geverfd. Dat was een beproeving want temperatuur, vochtigheid en wind spelen een grote rol om het in de openlucht goed te doen. Het was redelijk gelukt vonden wij, maar de stuurboord kant was zichtbaar minder mooi geworden, doordat het tijdens het schilderen opeens flink waaide. Kortom, Nu ze uit het water is, zie je dat goed staand onder de boot en met kunstlicht op de achtergrond. Jannie overlegde met ons om nu we in de loods staan voor het dek, ook de romp opnieuw te schilderen. Geen wind, regen o.i.d. waardoor het erg mooi wordt. Pfff dachten we beiden, dat ook nog……Maar volgens Jannie, als zij het doet, met haar vele jaren ervaring in schilderen, is het geen grote of langdurige klus. Verf zit er genoeg op, alleen licht schuren en 2 nieuwe lagen opbrengen. De Zeezwaluw zou dan echt voor vele jaren mooi zijn. Oke, we gaan voor die optie, romp fff schilderen!

Om het schilderproject te starten, moet de boot eerst verplaatst worden. Er was aan SB namelijk geen ruimte om een stelling neer te zetten om de klus te klaren. Ge4en hebben we alles wat onder de boot in de weg lag (meeste van onze spullen en wat hout van Gert) naar een nieuwe plek gebracht. Daarna moest een enorme zaagmachine voor de duur van de verplaatsing, nog “even” naar buiten gereden worden. Ook dit lukte met 4 personen en een “dommekracht” of palletwagen. Zo waren en nog talloze dingen die even uit de weg geruimd moesten worden, voordat er voldoende de manoeuvreerruimte beschikbaar kwam. (Voor ware grootte klik op collage)

Zodra de combinatie zo goed als recht voor het midden van de loods stond, werd ze weer rustig achteruit naar binnen gereden. Even lucht happen voor ons meisje en daarna staat ze pontificaal midden in de loods met volop ruimte rondom. De stelling kan er rondjes rijden.

Voor Jannie start met het schuren, maakt ze eerst nog een mal van de naam op de boeg en op het kontje vóór ze de plakletters verwijderd. Riens verwijdert samen met Gert nog de Monitor windstuurinrichting om het verven te vergemakkelijken. De romp wordt daarna helemaal schoongemaakt, voor het schuurfeest kan beginnen. De romp is inmiddels rondom helemaal geschuurd. Jannie zag tijdens het schuren een paar onvolkomenheden op de boeg en de romp. Ze heeft ze even vakkundig geplamuurd. De nu naamloze Zeezwaluw staat helemaal gereed voor het schilderen. (Voor ware grootte klik op collage)

Riens heeft bij de beletteringsspeciaalzaak de mallen met de naam van de boot ingeleverd en 2 dagen later waren ze al gereed. Op de rand van het witte kapje komt goed leesbaar met donker blauwe letters “ALC 46” te staan. Dus niemand hoeft meer te vragen of het soms een Halberg is en zo niet, welk merk het dan wel is.

Intussen is Gert gereed met het aanbrengen van de gaten voor de afwatering in de mahonie lijfhout, het gat voor de ketting en heeft de mastkraag geplaatst. Dat moest gebeuren vóór het mahoniehout gelakt kan worden. Het hele dek wordt met de stofzuiger van alle stof ontdaan en samen gaan Jannie en Gert de randen afplakken. Riens maakt met chirurgische precisie halve cirkeltjes voor de 38mm rondingen in de visgraat. Jannie plakt daarna alle teak af met een zogeheten “stukloper”, een afdek materiaal waar geen verf doorheen gaat. “Even afplakken” blijkt een mega klus! Op deze wijze blijft het teakdek schoon en beschermd tijdens het lakken (totaal 15 lagen) van alle lijfhouten. (Voor ware grootte klik op collage)

Op 6 november waren de lijfhouten 10x gelakt met Epifanes PP Vernis extra. Dit is een 2 componenten lak die goed beschermd en de mahonie hout kleur diepte geeft, schitterend! Nu nog 5 x lakken met Epifanes vernis met extra UV filter. Dit wordt ook de 1 à 2-jaarlijkse onderhoudsvernis. (Voor ware grootte klik op collage)

Intussen is ook het deel van de opbouw waar de raampjes in zitten, 2 x geverfd met offwhite Epifanes 2-componenten hoogglans. Vandaag schuurt Jannie het nog een keer, vóór de 3de en laatste laag op 7 november ’s avonds door Jannie wordt aangebracht. Nog geen foto’s dus.

Nu het schilderwerk aan dek is begonnen, kunnen we niet meer heen en weer lopen dus doen we andere dingen. Ineke kan elke dag vroeg in de ochtend van de gelegenheid gebruiken maken, om binnenin de boot kasten en voorraadruimtes te schilderen. Eerst alles flink soppen, dan schuren, weer soppen en daarna 1 laag primer en 2 lagen één componenten verf aanbrengen. Dat was geen overbodige luxe om te doen. Ook de plafond zijbetimmering van de kajuit heeft al 2 lagen verf gezien. Het zou ook voor jaren weer mooi moeten blijven! Rond de middag gaan we dan terug naar ons gezellige Tiny House. Lopen we ook niet in de weg.

Riens heeft intussen het hele onderwaterschip licht geschuurd zodat die ook gereed staat voor een antifouling beurtje. Na schuren kon Riens doorgaan voor de “roetveeg Piet” (tja ..arte Piet mag niet meer). Een doucheje leverde gelukkig weer een schone Riens op.

Extra curriculaire bezigheden

We hebben al veel en leren nog steeds van Gert en Jannie qua skills. Ieder op hun eigen vakgebied, maakt ons deel van tips en trucs, wat je vooral wel of helemaal niet moet doen. Het delen van kennis en kunde is iets wat we altijd heel erg waarderen. Daarnaast worden we ook af en toe bijgespijkerd in de Groningse taal. Het ochtendritueel bij binnenkomst van ons is “goedemorgen” en steevast antwoord Gert dan met een vrolijk “moi eem”. Als we tijdens de lunch een broodje gaan eten, zegt Gert; “n stoetje verroppen”.

Veel kennis van het Gronings uit Ineke’s jeugd in Hoogezand komt dan weer boven borrelen. Eigenlijk spreken we altijd gewoon Nederlands met elkaar. Dat verandert als er kennissen van Gert en Jannie langs komen, dan gaat het gesprek regelmatig over in het Gronings. Beiden kunnen we het merendeel toch nog goed volgen. Net als Ineke’s vader vroeger deed als hij Riens aankeek (geboren en getogen Amsterdammer) overging op het Nederlands, doen de vrienden van Gert en Jannie dat nu naar ons toe. Kortom we zijn weer helemaal ingeburgerd in de Groningse taal verstaan maar spreken wagen we ons nog even niet aan…….. Noch eem nait moar meschain kommende edisie??? Mochten jullie ook graag het Gronings machtig worden, dan kun je de eerste stapjes zetten met “Gronings voor Beginners”. Heel veel plezier!

Tot over 3 weekjes met het vervolg van de renovatie van een steeds mooier wordende Zeezwaluw.

Riens en Ineke

Wordt vervolgd


Hier vind je alle voorgaande Zeezwaluw Suffertjes van 2026

We varen niet zoveel dit jaar zoals jullie lezen maar de afgelopen winter in de Oosterhaven maken we toch mooie dingen mee. Daarvan kan je alles lezen in de digitale Oosterhaven Nieuwsblad voor winterliggers. De laatste editie nr 8 is hier te lezen. Voor alle jaargangen ga naar de tab “Het Oosterhaven Nieuwsblad“. Veel plezier met lezen!

 

Het Laatste Nieuws

De klepel hing in Middelstum (Pdf)

Misschien een wat mysterieuze titel voor het laatste Zeezwaluw Suffertje van 2023, Laskamaar aan het eind begrijpen jullie alles. Het begon allemaal met de ontmoeting van Marten, een medezeiler die zijn zeilboot Laska voor de winter op de kant in Lauwersoog heeft staan.

Hij woont niet op zijn boot, maar in een huis in Middelstum. Als Marten wat aan zijn boot gewerkt heeft komt hij meestal even buurten bij ons. Even warm worden, een kopje koffie met wat lekkers onder het genot van interessante wederzijdse verhalen. Marten zit vol met verhalen. Hij heeft nl een oude bakkerij in Middelstum gekocht die nog steeds verbouwd wordt. Als eerste object werd nl. de immense schuur aangepakt waar hij zijn houten woodcore S-spant boot Laska wilde bouwen. De hele boot, inventaris, lopend want etc. heeft hij zelf gebouwd zoals op zijn website is te lezen.

Naast zijn werk als goud- en zilversmid, bouwen van zijn boot, is Marten ook lid van de commissie van het9a Hippolytus kerktoren met Hemonycarillon Hemony-carillon van de Sint Hippolytuskerk (een gotische kerk) in Middelstum (GR), wat een monument in een monument is. Het is de moeite waard om daarmee zorgvuldig mee om te gaan. Daarom is er een commissie, met enthousiaste vrijwilligers, in het leven geroepen om te zorgen voor het onderhoud en de bespeling van dit kostbare instrument. Het kerkgebouw is sinds 2014 overgegaan naar de Stichting Oude Groninger Kerken (SOGK) en de “vrijwilligerscommissie” valt daar nu ook onder.

Omdat het carillon zo bijzonder is en hij er veel van weet en onderhoud aan doet, heeft Marten al een keer aangegeven dat hij ons het Carillon wel wil laten zien. Dat is natuurlijk leuk om te doen samen met iemand die er heel veel vanaf weet. We waren eigenlijk te druk om daar een afspraak over te maken. Op een dag dat Marten bij ons op de koffie was, bood hij aan om samen een keer naar Groningen te gaan voor gas en diesel, hij moest er zelf ook heen. Dat was prima voor ons uiteraard. Funny car cartoon28 november was voor ieder een geschikt moment. We hadden alle spullen gereed gezet, Riens zou mee voor een “rondje shoppen” in Groningen terwijl Ineke in die tijd even met de bus naar de supermarkt op en neer zou gaan. Mooi geregeld dachten we. Maar nix bleek minder waar, Marten had de 28ste een hele dag gepland samen met ons. ‘s ochtends een rondje Groningen, lunchen in Middelstum en dan ’s middags een bezoek aan de Hippolytuskerk met het bijzondere carillon in Middelstum. Daar hadden we beiden natuurlijk wel oren naar!

Na een kopje koffie op de Zeezwaluw, hebben we met de auto eerst het “rondje Groningen” gedaan, voor we naar Middelstum gingen. Marten gaf ons een rondleiding in zijn huis, de verbouwde bakkerij. We zagen de grote schuur met apparatuur voor de bouw van “Laska” en zijn naastgelegen workshop en Logo Martenwinkel voor zijn goud- en zilversmederij. Indrukwekkend!

Na de heerlijke lunch bij Marten, wandelden we de 2 straten naar de Sint Hippolytuskerk (1445).

De kerk staat centraal in het dorp rondom in het groen. Het deed ons erg denken aan de plek waar de Hervormde Kerk in Willemstad staat. (klik op fotocollage voor ware grootte)

In de kerk, die pas gerestaureerd was, stond het prachtige Van Oeckelen orgel (1863), mooie schilderingen op wanden en plafond die beschadigd waren, maar niet gerestaureerd mogen worden. (klik op fotocollage voor ware grootte)

Via de ruimte achter de kerk waar de klokkenluider de kerkklok luidt, ging het verder omhoog in de klokkentoren via smalle trappen. In een ruimte, halverwege de kerktoren, staat het enorme uurwerk uit 1561 wat kortgeleden gerestaureerd is. (klik op fotocollage voor ware grootte)

Apart daarvan staat de speeltrommel, waar verschillende melodieën op kunnen worden “gestoken”, voor de bespeling van het carillon. Het is geweldig dat dit bewaard is gebleven en ook nog steeds werkt. (klik op fotocollage voor ware grootte)

5a-trap Hippolytus kerktorenNog verder omhoog via steeds smaller wordende trappen (geen sinecure voor 2 zeeschuimers) tot een ruimte waar de 4 uurwerken (elke zijde van de toren 1) zijn. Eén van de luikjes die open kunnen is voor de gigantisch lange vlaggenstok met vlag. 10b Hippolytus kerktoren, uitschuifbare vlaggenstok met vlagMet een speciaal systeem wordt op feest- en bijzondere dagen de vlag naar buiten gestoken. Pas is de oude (zware) houten vlaggenstok vervangen door een lichtere aluminium versie. Het geheel ziet er nu piekfijn uit!

Weer 2 trappen omhoog waar we het speciale handklavier voor het Hemony carillon zien. 6a-handklavier voor carillon12-broeksysteemHier bespeelt de beiaardier het handklavier voor speciale concerten, terwijl de toeschouwers in de kerk zitten te luisteren. De beiaard is ingericht met een zogenaamd “broeksysteem”. Dit is een eenvoudig draden stelsel tussen de toets en de klepel. Daar is dus die klepel uit dit verhaal! Zie tekening ter verduidelijking.

6b-bol met vliegen op ornament.Niet alleen wij vonden dit indrukwekkend, ook hele kolonies vliegen hadden deze ruimte als winterwoonplaats gekozen. Ze zaten zelfs op de bollen van het handklavier.

Daarna nog één hele smalle trap naar boven om zijwaarts bukkend, net onder het Carillon uit te komen. De klokken hangen boven de trans van de toren.9b-Hippolytus kerktoren met Hemonycarillon

Het eerste dat opvalt is dat Marten en Ineke op de knieën onder het “broeksysteem” (de draden dus)  moeten zitten. Meer ruimte is er niet onder de bediening van het carillon. Riens kon op de trap staan en had een geweldig uitzicht op het carillon ….en de omgeving. (klik op fotocollage voor ware grootte)

Nog wat meer fotos van het carillon en omgeving (klik op fotocollage voor ware grootte)

We hadden vandaag heel erg veel geluk want het was een mooie droge dag (na 2 weken regen) terwijl het zonnetjes ook nog scheen. Marten legde uit wat we allemaal aan de klokken konden zien (randversiering, broeksysteem en gewichten). Het is te veel en te speciaal om hier allemaal te vertellen. De links in de tekst leiden naar de website waar het veel beter beschreven wordt dan wij hier kunnen doen. De vele fotos geven een goed beeld hoe bijzonder het was. Wij vonden het adembenemend. (klik op fotocollage voor ware grootte)

Na al dit moois moesten we afscheid nemen van het carillon en natuurlijk al die smalle trappen weer naar beneden. Marten als laatste om alle deuren weer af te sluiten.

Weer bij de auto aangekomen, was het al vrij laat en Marten stelde voor om ons terug te brengen naar Lauwersoog. Prima wat ons betrof, het was nog wel een stukje rijden. Het was een mooie rit terug in de vallende schemering met een prachtige zonsondergang over de uitgestrekte landerijen in het Groningse landschap. Geen fotos helaas.

Marten hielp ons nog met alle inkopen uit de auto onder de Zeezwaluw te zetten voor hij terugreed naar Middelstum. We hebben genoten van deze dag samen en veel 9e-Hippolytus kerktorengeleerd over klokken, klepels, carillons, commissies en oude kerkgebouwen. Nog even alle (zware) inkopen via de lijnenlift aanboord hijsen en wij onszelf via de ladder. De laatste trap voor van vandaag!

Na een mooie en gezellige dag, hebben we de klok horen luiden en weten nu waar de klepel hangt!

Met bovenstaand carillonklokken-uitje willen we ook het jaar 2023 van het Zeezwaluw Suffertje uitluiden. Uiteraard weer met een zelfgemaakte kaart, dit keer met een echt sneeuwwonderland vanuit Lauwersoog. Een week lang hadden we hier sneeuw wat bleef liggen dus uitermate geschikt voor onze eerste Sneeuw Kerstkaart in jaren! Kerstkaart 2023

In het nieuwe jaar 2024 zijn we er weer met nieuwe avonturen.

___/)___

Meer nieuws uit 2023 Alle Zeezwaluw Suffertjes vanaf  2009 tot op heden zijn onderverdeeld in geklusterde jaartallen. De nieuwe tabs zijn weer onderverdeeld in sub-tabs voor elk jaar. Via de link van de hoofdtab kom je bij de sub tabs.

Hier vinden jullie de Reisverslagen vanaf 2021

Zeezwaluw tips voor de vertrekker

Ruim 18 jaar na vertrek is de Zeezwaluw zomaar in Nederland

Hoezo de Zeezwaluw weer in Nederland …. (pdf)

Wat was ook alweer ons motto, zoals we in het eerste decennium aan boord van de 1-OosterhavenZeezwaluw zeiden. “aan boord wonen en zeilend reizen met de Zeezwaluw tot één van ons het niet meer leuk vindt”, dat was ons motto in 2002. Is dat motto dan veranderd omdat we sinds november 2020 met de Zeezwaluw in de Oosterhaven in Groningen liggen afgemeerd … Nee dus! Omstandigheden kunnen zomaar veranderen zoals wij en iedereen wereldwijd hebben gemerkt. En .. we zijn zeer zeker nog niet uitgezeild!

Maar eerst nog even terug naar 2018 toen we in Curaçao besloten om niet verder westwaarts de Caribische wateren te verkennen of het Panamakanaal door te gaan richting 02-Zwetende Pacific Ocean. Deze beslissing had alles te maken met 365 dagen per jaar temperaturen van 28-35+°C ondergaan. Als we verder westwaarts zouden gaan, worden de temperaturen en de vochtigheidsgraad alleen maar hoger. Allebei vonden we het waar we nu waren al te heet en te vochtig om normale lichamelijke activiteiten te kunnen ontwikkelen zoals we dat graag zouden willen. Verder westwaarts is het zo heet en vochtig dat een medezeiler die in Panama over-hurricanede het heel plastisch verwoordde: “om 9 uur in de ochtend glibber je al uit je onderbroek, zelfs als je nix doet”. Het houden van een siësta op het heetst van de dag, werkt voor ons niet. Dus dubden we wat we dan wél wilden. Naar het Noorden naar de USA wilden we ook niet, dat was klontje klaar!

Als we mijmerden over de jaren die we in de Middellandse Zee en de03-Rome-Colosseum Atlantische eilanden doorbrachten, werden we beiden direct helemaal vrolijk. O, dan kunnen we dit en dat doen of daar en daar heen. Voor ons voelde dat niet aan als “teruggaan, maar gewoon herziening van onze plannen”.

Dus eigenlijk is dat, voortschrijdend inzicht in de plannenmakerij van ons zeilend leven/reizen. Doen wat we leuk vinden en ons niet laten leiden door het “verder moeten” omdat we al zo ver zijn.

Daarnaast verslikten we ons bijna in de verdubbeling van de jaarpremie (na de hurricanes Irma en Maria) en verscherpte voorwaarden van onze bootverzekering Panteanius. Dat gold ook voor bijna alle andere wereldwijde bootverzekeringen voor de Caribische Wateren en/of wereldwijde dekking. Als extra kwam daarbij, dat het dagelijkse leven- en het bootonderhoud een aardig hoger prijskaartje heeft, aanzienlijk hoger dan in Europa.04-Atlantische overtocht Alle ingrediënten samen, tipte de weegschaal voor ons klimatologisch en budgettair in het voordeel van Europa.

Ons nieuwe plan werd daarom vanaf Curaçao oostwaarts te zeilen, richting Europa. Waarheen in Europa dat wisten we nog niet precies. Eerst maar eens de voorbereiding van de Atlantische Overtocht van west naar oost onder de loep nemen. Deze overtocht is namelijk geen “milk run” zoals van oost naar west.

We moesten eerst van Curaçao naar Martinique zien te komen. Dat was tegen de harde oostelijke heersende windrichting en de sterke stroming in. De meest comfortabele periode (minste stroming door lagere windsnelheden) is de november maand. In november 2019 lukte dat goed. De planning was om al eiland-hoppend van Martinique naar St Maarten te zeilen en de tussenliggende eilanden te bezoeken. Vanaf St Maarten zou onze oversteek naar de Azoren starten. Echter in 2020 kwam de pandemie Corona langs en bleef plakken, ook in Martinique.

We besloten om op Martinique betere tijden af te wachten en vandaaruit in april-mei of begin juni 2020 te starten met “de Overtocht”. Vanaf midden februari werd de Corona een steeds groter probleem voor de wereldwijde zeilersgemeenschap. Wereldwijd werden de grenzen voor binnenkomende zeilschepen gesloten. Soms van het ene op het andere moment mocht je een land niet meer in. In Martinique mochten de (+/- 400) geankerde schepen zich niet meer verplaatsen en er moest een speciaal formulier online worden ingevuld i.v.m. evt. calamiteiten. De regelgeving werd ook steeds strenger, niet essentiële winkels werden gesloten, bij de supermarkt mocht maar 1 persoon de boodschappen doen met mondkapje op. Buitenspelen c.q. wandelen mocht alleen binnen een straal van 1km rondom je huis/boot, met het ingevulde formulier waarin je uitlegde waarom je op straat was. Boten met EU-vlag mochten wel binnenkomen maar alle opvarenden moesten eerst 14 dagen op hun schip in quarantaine voor ze aan land mochten. Daarop werd streng gecontroleerd.

05-steiger MariniqueSchepen uit alle andere landen werd de toegang geweigerd. Je mocht altijd vertrekken, als je je maar even meldde. Eenmaal vertrokken mocht je niet terugkeren! Dus het was letterlijk “bezint eer ge begint”. Wij lagen prima in Le Marin, veilig aan de steiger van de werf met water en stroom. We konden onze trip daar voorbereiden in de hoop dat er ergens halverwege mei (onze peildatum voor vertrek) hoop zou gloren op opening van de Azoren eilanden. Op 10 mei hoorden we via de Corona tam-tam dat er vanaf 15 mei mogelijk versoepelingen op de Azoren zouden komen.

Tot dan mocht je Faial wel aanlopen maar alleen ankeren in Horta, maar niet aan land. Voor proviandering, diesel en water bunkeren kon gezorgd worden. Dat was tenminste iets, je kon in elk geval een paar dagen uitrusten voor het vervolg van de reis richting Europa. Na dit veelbelovende bericht zijn we met het eerst volgende gunstige weerwindow vertrokken. Gelukkig mochten wij afmeren in Horta in het “Quarantaine dok”. Na een negatieve PCR-test waren we vrij om het eiland te betreden, heerlijk.

In Horta moesten we eerst wat reparaties doen voor we verder konden. In die periode hoorden we meer en meer berichten dat ondanks de versoepelingen t.a.v. Covid-19 zoals het toen heette, dat het er qua besmettingen op de langere termijn niet erg gunstig uitzag. De wintermaanden dus.

Ons plan was om van de Azoren naar Portugal te zeilen om daar te overwinteren en verdere plannen te maken. Naar de Middellandse Zee of toch naar het noorden om via Nederland de volgende zomer naar de noordelijke landen en de 06-no go PortugalOostzee te gaan. Gezien de sombere Covid-19 berichten hebben we onze plannen aangepast. De mogelijkheid dat landen opnieuw hun grenzen zouden sluiten en het internationaal vliegverkeer of reizen per trein weer stil kwam te liggen, sprak ons niet zo aan. We wilden namelijk niet weer ergens maanden vast zitten zoals in Martinique. Daarnaast speelt mee dat het risico op besmetting en daardoor medische zorg nodig hebben in Portugal dan reëel zou kunnen zijn. De geruchten dat verzekeringen negen naar het niet vergoeden van Covid-19 gerelateerde zorg in het buitenland in een eventuele volgende besmettingsronde, vonden we een hoofdpijn punt. Of deze geruchten wel of niet fake nieuws waren, weten we niet, maar er op gokken en verliezen is wel erg zuur.

Als “toerist” in het buitenland ben je vaak in het nadeel bij het verkrijgen van medische zorg. Zeker als je de taal niet machtig bent. Kortom, na lang overwegen en met bezwaard gemoed hebben we gekozen niet naar Portugal te zeilen, maar naar ons eigen kikkerlandje, Nederland om daar betere tijden af te wachten. In de reisverslagen hebben we onze reis naar Nederland beschreven evenals onze aankomst met de Zeezwaluw na ruim 18 jaar weggeweest te zijn geweest. Over onze eerste maanden in Nederland hebben we al regelmatig in de Zeezwaluw Suffertjes verslag gedaan. Na aankomst hebben we dus al redelijk wat voetstappen liggen in de Stad waar we samen begonnen!

Hoe vinden jullie het nu?

Regelmatig krijgen we die vraag van familie en vrienden: “Hoe vinden jullie het om weer terug te zijn in Nederland”. Tja, dat is een lastig te beantwoorden vraag vinden we. Nederland gaat sinds onze aankomst onder Covid-19 gebukt, met veel strenge regelgeving die door iedereen anders ervaren worden. Het is eigenlijk een beetje als de afgelopen 18 jaren in het buitenland voor ons.

Welkom in Nederland

De aankomst in Seaport Marina in IJmuiden (onze eerste Nederlandse haven) en de 2 dagen tussenstop voor we doorgingen 07-Zeezwaluw Groeten uit IJmuidennaar Groningen waren rustig. Het binnenlopen van deze bekende maar bijna lege marina in de laatste dagen van oktober, is niet echt gezellig. Het is namelijk het einde van het zeilseizoen met als toetje een pandemie met veel Covid-19 restricties. Eigenlijk was het gevoel hetzelfde als bij het aanlopen van een bekende lege haven in het buitenland, alleen sprak nu iedereen Nederlands en hadden we geen groetvlag wapperen. Die eerste paar dagen kregen we bezoek van 2 stel dierbare zeilvrienden die we jaren niet hadden gezien, het toasten en bijpraten in de zonnige kuip, voelde voor ons eigenlijk als “thuiskomen”. Het was een warm welkom en een feestje voor ons.

Overwinterhaven

Daarna de aankomst in Groningen, weer een bekende haven en stad werd al iets meer gewoon. Hoewel we geen 08-groningenGronings spreken aardden we vrij snel ondanks de vreemde situatie door de pandemie en dreiging van besmettingen. De mondkapjes dragen we al 1 jaar dus dat is voor ons heel gewoon. Maar na  1 maand sluiten ook in Groningen de essentiële winkels weer. Gelukkig hebben we in die korte tijd nog de spullen kunnen bemachtigen die we broodnodig hadden om de winter door te komen. Zelfs een nieuwe laptop om de communicatie opgang te houden. Kerst en Oud en Nieuw vierden we samen en hebben daarvan genoten. Dan volgt al snel de instelling van de avondklok die tot eind april duurt, terwijl de bezoekregeling slechts 1 bezoeker per dag toelaat. Zelfs de sociale contacten in de haven vol met live aboards gaan niet verder dan een kort praatje op de winderige steiger in de ijzige kou. Dat zijn we helemaal niet gewend tijdens overwinteringen en ervaren we als vreemd. Je leeft op je eigen drijvende eilandje en toch vermaken we ons goed.

Inburgeren, nieuwigheden en communicatie

In 18 jaar is er veel veranderd in de Nederlandse samenleving. De sociale media brengen het wereldnieuws razendsnel 09-sociale mediabij de gewone man. In vergelijking met alle buitenlanden die we bezochten is Nederland een land geworden dat ver voorloopt op het gebied van digitalisering, snelle Wi-Fi en internet verbindingen en moderne elektrische en elektronische snufjes zoals contactloze betalingen via telefoon of smartwatch. Het lijkt of geld, je weet wel die munten en bankpapiertjes, niet meer bestaat. We vonden dat we aardig op de hoogte gebleven waren met dit soort ontwikkelingen maar het blijkt dat we flink op het gas moeten om van de laatste Nederlandse snufjes kennis te nemen.

Ook lijkt iedereen een mening ergens over te hebben en ventileert die mening direct verbaal of in niet mis te verstane bewoordingen via de sociale media. Een rem hebben of eerst even nadenken en relativeren lijkt niet meer in menigeen op te komen. Hier zijn we best van geschrokken en we ervaren vaak dat het niet uitmaakt wat er voorgesteld wordt, je mag het niet zomaar acepteren. Er moet eerst van A-Z en terug, over gediscussieerd worden. Het zal de leeftijd zijn …..en ook daar zullen we langzaam aan (moeten) wennen.

Hoe we het dus vinden?

We vinden Groningen de oude nieuwe stad geweldig, alles is op loopafstand en het openbaar vervoer is binnen handbereik met onze nieuwe Ov-kaart. De jachthaven is beschut en heerlijk rustig ondanks dat het bijna in het centrum 10-Martini kerk en torenvan de stad ligt. We voelen ons er thuis. Maar door de corona restricties voelen we ons er eigenlijk net zo thuis als in elke vriendelijke buitenlandse haven. We hebben immers ons drijvende huis bij ons. Buiten de bezoekjes van lieve vrienden en familie zijn we redelijk op ons zelf. Hoe we over de rest van Nederland denken en hoe we het vinden om terug te zijn, moet wachten op antwoord tot de situatie normaliseert en de dreiging van de Covid-19 afneemt door de vaccinaties die volop bezig zijn. We zijn de stad Groningen namelijk nog niet uit geweest en hebben weinig bezoek gehad in de afgelopen 5 maanden.

Blijven we in Nederland?

Ja, we blijven nog even in Nederland, ook deze zomer en de komende winter. We hebben het juiste besluit genomen 11-Blijven wedoor niet naar Portugal te gaan maar naar Nederland. Ondanks dat het niet onze eerste keus was na de Atlantische Oversteek om naar ons kikkerlandje af te reizen en niet naar een iets warmer klimaat zoals Zuid Portugal. Door de Corona pandemie en het koude klimaat zijn we amper toegekomen aan de klussen die we in gedachten hadden. De zomer staat nu gelukkig voor de deur en we gaan uit van normalisering van het dagelijkse Zeezwaluw leven.

___/)___

Reisverslagen vanaf 2021 – 2025

Zoals gezegd blijven we dit jaar in Groningen liggen. Dat betekent dat we dit jaar geen reisverslagen in de enge zin van het woord schrijven maar wel verslagen die jullie meenemen in “Stad en Ommelanden” van Groningen en af en toe wat verder. De verhalen staan hieronder. Klik op de link en krijgen jullie het betreffende Pdf bestand zoals jullie in de voorgaande jaren gewend waren. Ook de jaren tot 2024 hebben we geen lange reizen gemaakt en daarom geen reisverslagen. In de winter van 2024-2025 plannen we onze zomerreis. Doel wordt nog nader omschreven.


Lees HIER Het laatste Nieuws in het Zeezwauw Suffertje

Reisplannen van 2021 t/m 2026

Begin november 2020 zijn we na een reis van een jaar eindelijk aangekomen in de Oosterhaven marina in de stad Groningen. Hier in deze mooi centraal gelegen haven gaan we gedurende de winter 2020-2021 opnieuw “De Stad” ontdekken.19a Oosterhaven

Eind jaren ’70 zijn we vanuit de stad Groningen vertrokken naar Veendam en 7 jaar later naar Willemstad. Op onze reis vanuit de Oostzee in 2002 hebben we voor de eerste keer in ons zeilers leven afgemeerd in de Oosterhaven. We waren direct gecharmeerd van deze plek. In de Azoren hebben we de moeilijke beslissing genomen om niet naar de Algarve in Portugal te gaan maar naar Nederland, i.v.m. Corona. Vrienden hadden ons een lijstje gemaild van eventuele overwinterhavens die we uitgebreid hebben met onze keuzes. De eerste haven die we benaderden was de Oosterhaven in Groningen, gezien ligging m.b.t. openbaar vervoer en winkels en de winterfaciliteiten en onze eigen ervaring van 2002. Per omgaande kregen we een email van Christa de havenmeesteres dat er plek voor ons was. Geweldig, we hoeven dus niet verder te zoeken.

Ons oude idee om gedurende de winter te bepalen waar we de zomer van 2021 heen wilden in Europa, de Middellandse Zee in of toch naar het noorden Shetland eilanden, Faeröer eilanden en De Oostzee. Nu we in Nederland zijn aangekomen wordt dat waarschijnlijk ergens naar het noorden. Maar die plannen moeten allemaal nog uitgeknobbeld worden gedurende de winter. Daarnaast zullen we ergens de kant op moeten voor onderhoud van het onderwaterschip en het dek. Dus nog veel uit de denken en te inventariseren van de mogelijkheden. Of we blijven gewoon een jaartje relaxen in Nederland, wie weet wat het wordt!

Note april 2021: We weten wat het wordt! Gewoon even niet varen! We blijven tot de lente van 2022 in Groningen liggen om onze klussenlijst in alle rust zoveel mogelijk af te werken. Ook vinden we het allebeide wel even goed om 1 jaartje niet perse ergens heen te “moeten” in de nog steeds turbulente tijden van -in de middle of, pre en post Covid-19 pandemie– met wel of geen versoepelingen en meer en minder besmettingen. Beiden zullen we begin juni gevaccineerd zijn en kunnen dan eindelijk in de komende zomer ook wat vrijer door Nederland toeren om vrienden en familie op te zoeken.

Note mei 2022: We blijven in de regio. We willen nog de kant op om het onderwaterschip van nieuwe antifouling te voorzien, maar hebben daarover nog geen concrete (waar en wanneer) afspraken gemaakt . Delfzijl, Lauwersoog of Zuidbroek zijn de mogelijkheden. Afhankelijk wanneer de Zeezwaluw gereed is, (het onderwaterschip), willen we nog even richting noorden zeilen. De winter van 2022-2023 liggen we weer hier in de Oosterhaven. Het bevalt ons goed zoals jullie lezen.

Note mei 2023: Zoals jullie  in het Zeezwaluw Suffertje 4, “April doet wat hij wil” kunnen lezen hebben we eerst 2 flinke taken voor de boeg dit voorjaar, voordat we dit jaar kunnen gaan varen. Eerst naar Farmsum waar onze trouwe Mr. Perkins vervangen moet worden door een nieuwe Sole motor en daarna buitenom via de Eems (dus toch even zeilen) richting Lauwersoog. Daar gaan we op de kant het onderwaterschip onderhanden nemen. Als er dan nog wat tijd overblijft, kunnen we pas gaan zeilen. Dus afhankelijk van hoeveel tijd we over hebben, is bepalend voor de zeilroute. Voor ons dus ook nog een vraag. In iedergeval willen we de winter ’23-’24 weer in de Oosterhaven doorbrengen.

Note oktober 2023: Onze klus met het onderwaterschip konden we voor de winter niet afronden. We moeten de winter op de kant in Lauwersoog doorbrengen ipv de geplande Oosterhaven in Groningen. Het is wat het is en we gaan er een gezellige winter op “niveau” van maken. In het voorjaar van 2024 maken we het onderwaterschip af en kan de Zeezwaluw weer zwemmen.

Note oktober 2024: Niet in het voorjaar ging de Zeezwaluw weer te water maar pas begin oktober. We hebben meer klussen gedaan aan de buitenkant tdan eerst in de planning lag. Onder- en bovenwater ziet de Zeezwaluw er weer spic en span uit! Eind oktober zullen we weer op ons winterplekje in de Oosterhaven in Groningen liggen. In de winter van 2024-2025 worden dan nieuwe zomerplannen gesmeed.

Reisplannen 2025: Eindelijk is het weer zover, de Zeezwaluw heeft reisplannen. Begin april 2025 vertrekken we van ons winterbivak in de Oosterhaven te Groningen. Via het Eemskanaal varen we naar onze zomer residentie in de buiten jachthaven Neptunus in Delfzijl aan de Eems. Weer op “zout” zogezegt. We zijn al heel druk geweest met het “zomerkaar maken” van de Zeezwaluw, maar nog niet helemaal gereed. In Delfzijl gaan we verder met gereedmaken en ondertussen plannen verzinnen waar we deze zomer heen zullen varen. Dat blijft nog een verrassing voor jullie, net als voor ons. De verrassing is voorbij, het wordt Noorwegen zoals jullie in de laatste Zeezwaluw Suffertjes hebben kunnen lezen. We hebben er zin in! In het najaar komen we weer terug naar Groningen.

Reisplannen 2026: Die moeten nog gemaakt worden en zodra we het rond hebben zullen we daarvan hier berichten.

De Zeezwaluw Suffertjes blijven uiteraard gewoon komen!

Het laatste Zeezwaluw Nieuws vind je HIER

___/)___