Plannen opnieuw 180° graden gewijzigd!
De correspondent heeft nog nooit zo vaak gehoord van de uitdrukking “plannen worden bij eb in het zand geschreven”, met andere woorden de Zeezwaluwtjes hebben weer mooie nieuwe plannen voor komend seizoen.
De bemanning had al veel tijd gestoken in de v
oorbereiding van hun reis naar onbekende oorden in de Westelijke Caribische Zee. De reis zou via Colombia, San Blas, Panama, Costa Rica, Nicaragua, en Honduras gaan en uit komen in Belize.
Deze gebieden hebben heel veel moois te bieden dat de tocht de moeite waard maakt. De nog onopgeloste open einden van de tocht waren het doorstaan
van de diverse regen seizoenen, waar het volgende hurricane seizoen door te brengen én waarheen na Belize. Want vanaf Belize gaat elke bestemming tegen de wind in.
De regentijd was één van de grootste obstakels. Veel regen, hoge temperaturen weinig zon (panelen), alles aan boord beschimmelt. In een dergelijk heet klimaat waarin je maanden lang weinig of niets kan (wil) ondernemen.
Het dubben van de Zeezwaluwtjes werd onderbroken door een berichtje van
bootverzekeraar Panteanius. Naar aanleiding van de hurricane schadeposten in het Caribische gebied (Irma en Maria) van vorig jaar heeft Panteanius met ingang van 2018 haar bootverzekering voor de Caribische Zee drastisch gewijzigd. Naar aanleiding daarvan is de hurricane gebiedsindeling en de voorwaarden waaraan de bootbezitter moet voldoen, veel ongu
nstiger geworden. Daar bovenop komt het feit dat de jaarlijkse premie met bijna 80% wordt verhoogd.
Voor de Zeezwaluwtjes was dit bericht een reden om diep na te denken. Zijn de bestaande plannen zo veelbelovend dat we met plezier een goed deel van ons budget inleveren bij de verzekeraar? Een uitspraak van Wim Zonneveld borrelt op uit een grijs verleden; “dat eet ik er niet aan af meneer Sonneberg” en dit galmt nog een tijdje na.
De Zeezwalu
wtjes realiseren zich al snel dat een tocht naar Europa qua verzekering, het prijsverschil in boodschappen en scheepsonderdelen een extra te besteden bedrag van €700.= per maand gaat betekenen.
Heeeee, blije gezichten en gelijk bergen van nieuwe plannen voor de toekomst.
Het eerste deel van het plan is om medio november van Caraibisch Nederland (Bonaire of Curaçao) oostwaarts te gaan naar de Windward eilanden en langzaam noord te gaan tot St Maarten of Antiqua. In april, mei of juni zal er zeker een mooi weerbeeld komen om naar de Azoren te zeilen.
Ze verheugen zich nu alweer op de mooie wandelingen en de vriendelijke sfeer op de eilanden. De zomer blijven ze in dit gebied en ergens in augustus steken ze dan over naar Portugal. Daar gaan de verdere snode plannen gesmeed worden.
___/)___


mooringveld. De jaarlijkse regatta week, de 51ste alweer, staat namelijk voor de deur. Van 10 tot 13 oktober is het zover. Van de 44 ankerboeien worden 6 geclaimd voor regatta deelnemers. Op het Marina kantoor ligt een lijstje voor ieder ter inzage, welke boeien dat zijn. Ook de Zeezwaluwtjes controleren of ze aan een “regatta veilige” boei vastgeknoopt liggen. Zij gelukkig wel!
Heel Bonaire, maar vooral de Kralendijkse boulevard staan dan in het teken van deze maritieme feestelijkheden met internationale allure. Op de boulevard verrijzen tentjes met eten en drinken en op een paar plekken worden tribunes geplaatst. 3 muziekpodia worden (binnen geluidsafstand van elkaar) opgebouwd om tot 11 uur ‘s avonds Caribische klanken met of zonder DJ, over het water te laten rollen. Bij het openingsritueel, de dansende internationale stoet deelnemers met hun landsvlaggen worden door (ws alle) politiewagens begeleid, compleet met zwaailicht. Dat belooft wat denken de Zeezwaluwtjes tijdens dit luidruchtige begin.
De correspondent mag de 3 dagen die het zeilfestijn duurt, aanboord van de Zeezwaluw doorbrengen voor foto’s en verslaglegging. De Zeezwaluw ligt namelijk op prime positie. Op de buitenste rij van het mooringveld met vrij uitzicht naar bakboord en stuurboord. Bijna alle boeien die door de wedstrijd schepen gerond moeten worden en de finish lijn, liggen binnen zicht afstand. Perfect dus en de Zeezwaluwtjes zijn helemaal in hun nopjes!
het tijdschema van wedstrijden, parcours en categorieën. Uiteraard zitten ze ruim voor de aanvang van de races in de cockpit gereed, met verrekijker en diverse fototoestellen in de aanslag. Aan de “open klasse” zeilwedstrijden doen 3 zeilboten van de mooring cruisers mee. 2 schepen, de Nederlandse “Maximo” en de Deense “Ajo”, kennen ze goed en dat is erg leuk. Beide schepen zijn heel verschillend qua bouw en lengte, dus snelheid maar wat de handicap doet met de tijden is voor de toeschouwers onduideijk.
Bij de optimisten gaat het er hard aan toe en er ontstaat een regelrechte puinhoop als op een gegeven moment, de te ronden boei op 5m van de achterkant van een catamaran ligt. (door windschiftingen swingen de schepen aan hun mooring). Gelukkig is de wedstrijdleiding zo slim om de boei te verleggen waardoor een grotere ruimte ontstaat om de boei te ronden.
Continu vaart een bijbootje heen en weer om de zeilbootjes met een eigen wil (out of range) weer op te halen.

