In de Nederlandse taal zijn veel soorten gezegden, uitdrukkingen & spreekwoorden die kunnen worden gebruikt om omstandigheden te omschrijven. Een groot deel daarvan komt uit de zeevaart, maar er zitten ook veel “kleurrijke uitdrukkingen” tussen.

Sommige uit de zeevaart afkomstige uitdrukkingen worden ook aanboord van de Zeezwaluw regelmatig in praktijk gebracht of gebruikt. Denk maar aan de positieve daarvan zoals; ”Voor de wind gaan”, “met het tij uitvaren”, “op één oor liggen”, “alle zeilen bijzetten”, “als het niet gaat zoals het moet, dan moet het maar zoals het gaat”, “als het tij verloopt verzet men de bakens”, “oost-west thuis best”, “onder zeil gaan”.

… of de bijvoorbeeld de negatievere uitdrukkingen die gebruikt worden bij moeizame periodes of ronduit jobstijdingen zoals; “bakzeil halen”, “roeien met de riemen die je hebt”, “iemand op zeven streken houden”, “het vaantje strijken”, “pompen of verzuipen”. De laatste 2 kunnen ze niet gebruiken aanboord van de Zeezwaluw.

Ondanks dat veiligheid hoog in het vaandel staat, gaat er ook wel eens iets niet volgens de Zeezwaluw planning of gebeuren er onverwachte dingen die het leven minder aangenaam maken. Geen van bovenstaande uitdrukkingen is dan van toepassing. Vooral afgelopen zaterdag was zo’n “dag van tegenspoed” voor Ineke vertellen ze de correspondent. Ze is namelijk even “een wit voetje gaan halen” in St George. Niet om in de gunst te komen van een plaatselijke heilige, maar om een gipsen beenspalk aan te laten leggen in het ziekenhuis. Hoezo dat?

Wel zoals de laatste Suffertjes hebben omschreven zijn ze druk bezig met het onderhoud van de Zeezwaluw. Tijdens de laatste voorbereidingen om de toplagen verf op hun boot aan te brengen, valt een A-frame om als Ineke een plank wil verleggen, “sh.t”.

Geen bloedplassen maar de voet zwelt binnen luttele minuten op en het gewricht is onherkenbaar. Ze is geen “groentje” op medisch terrein en denkt dat er nix gebroken is. Voor de zekerheid toch even naar het ziekenhuis gegaan voor een “kristal heldere” second opinion. Conclusie: gelukkig geen breuk, wel een wit gips voetje voor een week rust van het flink gekneusde en geschaafde enkelgewricht. Ja, dan moeten ze nu dus “roeien met de riemen” die ze hebben en “moet het maar zoals het gaat”. Enne, nu komen de Nordic walking sticks prima van pas als ze naar het toilet moet hobbelen! Pech, domme (blonde) pech en zoals altijd op het verkeerde moment.

Gelukkig is er aan boord van de Zeezwaluw nooit een gebrek aan klussen. Al snel worden er klussen gevonden die zittend gedaan kunnen worden zodat de pech niet als “verzuim ongeval” de scheepskronieken ingaat maar als “aangepast werk”.

Intussen heeft Riens al de laatste voorbereidingen voor het verven afgerond, de Zeezwaluw staat helemaal in de afplakband. Zoals te zien op de foto’s is de Zeezwaluw er helemaal klaar voor.

Een mooi tegeltje vertelde eens dat; “een ongeluk in een klein hoekje zit” en het geluk in de rest…….

___/)___